frear

Το κουβερλί – του Σπύρου Κιοσσέ

Θυμάμαι τη μάνα μου ν’ αερίζει κάθε πρωί κουβέρτες και παπλώματα στα κάγκελα της βεράντας. Ισόγειο το σπίτι, προσφυγικό, χωματόδρομος μπροστά, για να μην ακουμπούν οι άκρες κάτω και λερώνονται, τα δίπλωνε σε δύο ή σε τέσσερα κάτια. Μου ‘χει εντυπωθεί ειδικά η εικόνα της να τινάζει το γαλάζιο κουβερλί τής προίκας της, αυτό που έστρωνε στο διπλό τους κρεβάτι. Είχαν σπάσει κάποια κομμάτια απ’ τον κόπανο που χρησιμοποιούσε γι’ αυτή τη δουλειά, κι απέμειναν τρεις μόνο απολήξεις του. Κι έτσι όπως κατάφερε με δύναμη τα χτυπήματά της στο ύφασμα, διώχνοντας με μανία τη σκόνη που μόνο εκείνη διέκρινε, τη φανταζόμουν Ποσειδώνα ν’ αναδεύει με την τρίαινά του τα νερά. Να προκαλεί ανελέητα τρικυμίες, καταιγίδες, συθέμελες ταραχές και καταποντισμούς. Κι όταν επιτέλους ξεθύμαινε, μάζευε προσεκτικά τη θάλασσά της απ’ τα κάγκελα, την πήγαινε με βήματα αργά στην κρεβατοκάμαρα κρατώντας την ψηλά, σαν κάτι ιερό να κουβαλούσε, και την απίθωνε στο λευκό πανωσέντονο. Άρχιζε τότε με απαλές κινήσεις να σιάζει τις ζάρες και τα φουσκώματα, ώστε να εφάπτεται με ακρίβεια το μεταξωτό κάλυμμα στην κλίνη τη συζυγική. Επέβαλλε τώρα η ίδια μια γαλάζια ηρεμία, μια νηνεμία απόλυτη όσο και εύθραυστη. Γιατί κάτω απ’ την αρυτίδιαστη επιφάνεια, στα βάθη του κρεβατιού, πίσω απ’ τα χαλιά, φύλαγε πάντα την ευτελή της τρίαινα, την πλαστική, με τις σπασμένες άκρες. Να φτάνεται εύκολα, θαρρείς, για τις νέες της τρικυμίες. Κι αλίμονο σ’ όποιον τύχαινε να ταξιδεύει στα νερά της απροετοίμαστος μπροστά στην οργή του ἁλίδουπου Θεού, του κυμοθαλούς, του βαρύκτυπου.

⸙⸙⸙

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Δείτε τα περιεχόμενα του τρίτου ηλεκτρονικού μας τεύχους εδώ.]

Σε λίγο καιρό κοντά σας με νέο ηλεκτρονικό τεύχος στο mag.frear.gr

Mag.frear.gr – Τα ηλεκτρονικά μας τεύχη

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly
%d bloggers like this: