frear

Fauda – της Ελένης Ιωαννίδου

Καθόταν στον καναπέ σταυροπόδι. Είχε λουστεί, είχε απλώσει βιαστικά κρέμα σώματος και φόρεσε τις χοντρές πιτζάμες της. Στα σταυρωμένα πόδια της είχε ένα κουτί πίτσα. Δίπλα ένα λίτρο αεριούχου αναψυκτικού και στο τραπεζάκι μπροστά της ένα κουτί με πάστες. Βολεύτηκε, έσιαξε τα μαξιλάρια, άναψε την τηλεόραση και έβαλε να παίζει η κατασκοπευτική σειρά που όλοι έβλεπαν στο γραφείο αυτές τις μέρες. Δυνάμωσε την ένταση της τηλεόρασης και άρχισε να τρώει το ένα κομμάτι πίτσας μετά το άλλο.

Στην οθόνη, Ισραηλίτες αντιτρομοκράτες κυνηγούσαν Παλαιστίνιους. Της κοβόταν η ανάσα με τις αγωνιώδεις καταδιώξεις αλλά συνέχισε να καταβροχθίζει την πίτσα ασταμάτητα. Όταν δε χώραγε άλλο το στομάχι της, έπινε λίγο αναψυκτικό για να βοηθήσει την κατάσταση. Ακολούθησε το κουτί με τις πάστες, τις οποίες έτρωγε με κουτάλι σούπας, βυθισμένη πιο πολύ στις γεύσεις παρά στις αιματηρές σκηνές που εκτυλίσσονταν στην οθόνη.

Τη στιγμή που στο έβδομο ή όγδοο επεισόδιο της σειράς έζωσαν οι Παλαιστίνιοι ένα αγόρι με εκρηκτικό μηχανισμό και το έστειλαν για επίθεση αυτοκτονίας, της ήρθε μια ναυτία, ένα ανακάτεμα στο στομάχι. Το αγόρι προσευχήθηκε στον Αλλάχ και του κρέμασαν στο λαιμό ένα κλειδί για να ανοίξει την πόρτα του παράδεισου όταν θα έφτανε στον άλλο κόσμο. Άφησε κάτω το κουτί με τις πάστες και κράτησε την ανάσα της. Το παιδάκι ακολουθούσε πιστά τις οδηγίες που του δόθηκαν και η ηρεμία στο πρόσωπό του την έκανε να διερωτηθεί αν πραγματικά καταλάβαινε αυτό που πάει να κάνει. Ήθελε να του φωνάξει «μη, μην το κάνεις, καταστρέφεις τη ζωή σου για τις μαλακίες που σου λέει ο καθένας» αλλά αντιλήφθηκε ότι και να την άκουγε δεν θα έκανε πίσω. Χάιδεψε το κλειδί που του κρέμασαν στο λαιμό και ψαχουλεύοντας την τσέπη του βρήκε το κουμπάκι που έπρεπε να πατήσει για την αυτοκτονία.

Γύρω του ο κόσμος περπατούσε αμέριμνος, δεν είχε προσέξει κανείς το αγόρι που στάθηκε ακίνητο στην υπαίθρια αγορά. Ούτε αυτοί οι ηλίθιοι ισραηλίτες αντιτρομοκράτες. Κοίταζε γύρω του το αγόρι αλαφιασμένο, τους πάγκους με τα φρούτα και τα λαχανικά, τα καρυκεύματα, τα κιλίμια. Πατάει το κουμπί. Το σώμα του ανατινάζεται μετατρεπόμενο σε πολλά εκατομμύρια κομμάτια, τόσο μικρά που δεν φαίνονται όταν εκτινάσσονται στον αέρα. Πετούν φρούτα και λαχανικά και ολόκληροι πάγκοι μαζί τους. Οι άνθρωποι κρατούν τα αυτιά τους ανοιγοκλείνουν το στόμα τους και πέφτουν κάτω. Τρέχουν δεξιά κι αριστερά σαν παγιδευμένα ποντίκια που σκουντουφλούν στα διαμελισμένα σώματα ανθρώπων που σκορπίστηκαν κι αυτά όπως οι ντομάτες, τα λάχανα, οι ανανάδες και τα κουνουπίδια.

Η ναυτία ήρθε τώρα επιτακτικά. Αναγούλα ήταν τώρα. Κοίταξε το άδειο κουτί της πίτσας και τις μισοφαγωμένες πάστες. Στην οθόνη αποτυπωνόταν ένα τοπίο αποκάλυψης. Η αναγούλα μετατράπηκε σε μια έντονη ανάγκη για εμετό. Μόλις που πρόλαβε να αδειάσει με μια εκρηκτική παλινδρομική κίνηση το περιεχόμενο του στομαχιού της στο κουτί της πίτσας. Το κοίταξε για λίγο με αποστροφή. Κι αυτό τοπίο αποκάλυψης ήταν.

[Fauda: Εβραϊκός και Αραβικός όρος που περιγράφει το χάος. Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Δείτε τα περιεχόμενα του δεύτερου ηλεκτρονικού μας τεύχους εδώ.]

Σε λίγο καιρό κοντά σας με νέο ηλεκτρονικό τεύχος στο mag.frear.gr

Mag.frear.gr – Τα ηλεκτρονικά μας τεύχη

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly