frear

Μια Δανάη κι ένας Οδυσσέας – της Ηρώς Τσαρνά

Θα μπορούσαν να έχουν κάποια άλλα ονόματα αυτά τα δύο παιδιά ανάμεσα σε τόσα άλλα. Συναντήθηκαν κάποτε σε ένα μακρινό νησί. Έπαιξαν μαζί, τσακώθηκαν, φίλιωσαν κι άρχισαν να χτίζουν τον δικό τους μύθο πάνω στη γη.

Με γράμματα, με λέξεις, με πράξεις, με συναισθήματα. Όταν δεν τους χωρούσε το σπίτι, έβγαιναν στο μπαλκόνι, ή το καλοκαίρι, στη λίμνη, στο δάσος ή στη θάλασσα για να παίξουν το παιχνίδι της ζωής, να γνωριστούν καλύτερα μεταξύ τους και να γνωρίσουν και τον κόσμο γύρω τους, ανθρώπους, ζώα, φυτά. Να γνωρίσουν και τον ουρανό, που την ημέρα τους έβγαζε τον ήλιο και το βράδυ τη σελήνη, τα άστρα, τους αστερισμούς.

Αυτά τα δύο παιδιά, γόνοι στενών συγγενών, βάλθηκαν από νωρίς να γνωρίσουν τον κόσμο.

Του Οδυσσέα τα βήματα ήταν πιο δειλά, τουλάχιστον στην αρχή, γιατί ήταν λίγο μικρότερος από τη Δανάη.

Είναι αλήθεια, έπεσαν σε δύσκολους καιρούς και κάτι έπρεπε να κάνουν για να τους διορθώσουν.

Η Δανάη, μπορεί να ήταν το χαϊδεμένο παιδί του Δία και του Απόλλωνα, από τους οποίους ο πρώτος θέλει να κάνει μαζί της έναν γιο και ο δεύτερος την αγαπά τόσο απεγνωσμένα που σκέφτεται να τη μεταμορφώσει στη γνωστή μας μυριστική δάφνη*, αν δεν την πάρει μαζί του στο παλάτι του, του ουρανού. Γιατί τον Απόλλωνα τον είπανε και ήλιο.

Όμως η Δανάη είναι μια Αμαζόνα των καιρών μας και δεν δέχεται να ζευγαρώσει ούτε και με τους θεούς. Θα βρει κάποτε το ταίρι της ανάμεσα στους θνητούς, αλλά ως τότε τα όνειρά της είναι άλλα. Θα μάθει καλά τα Γράμματα θα μάθει και να γυμνάζει σωστά το κορμί της για να μπορεί ακόμη και ταξίδι στα αστέρια να κάνει. Το όνειρό της είναι να γίνει μεταφράστρια των άστρων, να στήνει αφτί στις κουβέντες τους και στα προγραμματισμένα τους σχέδια ή ταξίδια και να μαθαίνει όλα τα νέα τους και όλες τους τις κινήσεις.

Έτσι λοιπόν, έχει στήσει στο δωμάτιό της ένα τηλεσκόπιο έχοντας – πέρα από τις άλλες καθημερινές της ασχολίες, σχολείο, μάθηση χορού, γυμναστική και μουσική– και την καθημερινή συνομιλία με τα άστρα. Όλο κάτι παραπάνω θα έχουν να της πουν, να της μάθουν, να την προβληματίσουν, ακόμη και να της ανοίξουν νέους ορίζοντες. Γιατί η Δανάη είναι η μικρή Αμαζόνα των άστρων.

Ο φίλος και συγγενής της, ο μικρός Οδυσσέας, από τη μεριά του, παρά το μικρό της ηλικίας του, είναι πιο προσγειωμένος. Τα όνειρά του δεν πετούν στα σύννεφα. Ακουμπούν στη γη και στα προβλήματά της. Σκέφτηκε λοιπόν ο μικρός μας φίλος, βλέποντας όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, να αναλάβει να ερευνήσει τις αιτίες και τις αφορμές που φέρνουν στον κόσμο όλες αυτές τις καταστροφικές καταστάσεις. Έτσι βιώνοντας τους πρόσφατους σεισμούς, τον ανθρωποκτόνο ιό, την οπισθοδρόμηση της θάλασσας, το λιώσιμο των πάγων, αποφάσισε να γίνει «διαχειριστής των καταστροφών» –των «κρίσεων»– όπως άκουσε τους μεγάλους να το ονομάζουν.

Μπορεί το όνομά του, που του το έδωσαν δύο κοσμογυρισμένοι γονείς, να δηλώνει τον περιπλανώμενο στις θάλασσες ήρωα, αλλά εκείνος θα περιπλανάται και σε ξηρά και σε θάλασσα μέχρι να βρει το μυστικό της γιατρειάς των συμφορών που ζουν οι άνθρωποι πάνω στη γη.

Όχι, δεν είναι αδύνατα αυτά που θέλουν να επιχειρήσουν ο Οδυσσέας και η Δανάη. Μέσα από τα σύγχρονα παραμύθια και τους αρχαίους κλασικούς μύθους που τους έμαθαν μπαμπάς και μαμά, μέσα από έναν τόσο ανοιχτό κόσμο που όλα μαθαίνονται και όλα γίνονται αντιληπτά και από μικρούς και από μεγάλους, έχουν αποκτήσει την πανοπλία τους, τα άρμενά τους για το ταξίδι τους στον κόσμο και προχωρούν με σταθερά βήματα για τον σκοπό τους.

Όσο και να σας φαίνεται παράδοξο, κρατούν ημερολόγιο, ναι, ναι, από τόσο νωρίς, με απλές απλές λέξεις και με σχήματα και κάθε μέρα κάνουν ένα ταξίδι στα όνειρά τους.

Μέσα σ’ αυτό το ημερολόγιο υπαγόρευσαν και από ένα ποίημα στους γονείς τους, εκφράζοντας το κάθε παιδί, με τον τρόπο του, πώς βλέπει αυτό το ταξίδι που έβαλε στόχο.

Πότε χιονίζει, πότε βρέχει
Και πότε βγάζει χρυσό ήλιο
Είτε στο πάνω είτε στο κάτω
Είτε στο μέσα μας βασίλειο

Ετούτα έχω στην ψυχή μου
Τα αστέρια όταν τα κοιτάω
Και εύχομαι στην προσευχή μου
Μέχρι τα σπίτια τους να πάω

Μαζί τους θέλω να μιλήσω
Να μεταφράσω τις φωνές τους
Να δω τι έχουν να μας πούνε
Να ερευνήσω τις σιωπές τους

Δίπλα στη λίμνη καθισμένη
Τα ακούω να μου τραγουδούνε
Για να μου κάνουνε παρέα
Στον ύπνο μου είπανε θα ΄ρθούνε

Μα και το πιο μικρό αστεράκι
Ξέρω πως έχει ιστορία
Με προσοχή στήνω το αφτί μου
Και δεν το παίρνω στα αστεία

Όταν μια μέρα θα διαβάσω
Τη σκέψη τους και τη ζωή τους
Στα πόδια σας θα τα ακουμπήσω
Να ζείτε εσείς κι εγώ μαζί τους!

Έτσι μίλησε, τραγούδησε και χόρεψε η μεταφράστρια των άστρων το προχθεσινό βράδυ μπροστά στους δικούς της κάτω από τον νυχτερινό ουρανό

Την ακολούθησε ο Οδυσσέας:

Με είπανε γιο του Ομήρου
Που ούτε τον είχα φανταστεί
Με θέλουνε να ταξιδεύω
Συνέχεια σε μια κουπαστή

Τη θάλασσα την αγαπάω
Αφότου έχω γεννηθεί
Γιατί πρωτάνοιξα τα μάτια
Μπρος σ’ ένα πέλαγος βαθύ

Όμως το φόντο στη ζωή μου
Το είδα μαύρο σκοτεινό
Και ήθελα να ξεσκεπάσω
Το καθετί που είναι θολό

Το καθετί που δυσκολεύει
Τον άνθρωπο πάνω στη γη
Θέλω να ζει να προοδεύει
Να φέρω μια καινούργια αυγή

Τη θάλασσα να φέρω πίσω
Να καλοπιάσω τα βουνά
Τα ηφαίστεια να σταματήσω
Και κάθε αρρώστια που πονά

Τα τέσσερα στοιχεία της φύσης
Να τα ταιριάξω όσο μπορώ
Να ‘χουν οι άνθρωποι τον ήλιο
Μα κι όλοι να ‘χουνε νερό

Και σαν θα κάνω όλα ετούτα
Και όσα έχω στο μυαλό
Στη θάλασσα θα ταξιδεύω
Σαν τον ‘Δυσσέα τον παλιό!

Ο Οδυσσέας και η Δανάη παιδιά της εποχής μας, άφησαν τα ηλεκτρονικά τους παιχνίδια και άρχισαν να μελετούν με ζήλο τα μελλοντικά τους σχέδια!

[*Η Δάφνη είναι παραλλαγή του ονόματος Δανάη. Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Δείτε τα περιεχόμενα του δεύτερου ηλεκτρονικού μας τεύχους εδώ.]

Young boy and girl playing on a beach by the ocean, holding sticks.
Σε λίγο καιρό κοντά σας με νέο ηλεκτρονικό τεύχος στο mag.frear.gr

Mag.frear.gr – Τα ηλεκτρονικά μας τεύχη

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly