«Τα καταστήματα ήταν στολισμένα, γιορτινά και ολόφωτα, αλλά ακόμα κλειστά. Ήταν ακόμα νωρίς για να ανοίξουν άλλωστε. Αξημέρωτα, άδειοι δρόμοι, υγρά πεζοδρόμια.
Όλα μαζεμένα ήρθαν πάλι. Ενός κακού μύρια έπονται δε λένε; Από την ώρα που άνοιξε η Πανδώρα το πιθάρι και ξαμολήθηκαν… Κουτί δεν ήταν; Όχι πιθάρι. Είχαν κουτιά οι αρχαίοι; Πού να ξέρω; Το κακό πάντως από τότε ξεκίνησε. Όχι από την Εύα; Όχι αυτή ήταν μεταγενέστερη. Αλλουνού παππά ευαγγέλιο. Κι η Πανδώρα; Τίνος ήταν; Του Δία δουλειά. Τα πήρε λέει με τον Προμηθέα και την παρήγγειλε να τη στείλει και τελικά την παντρεύτηκε ο Επιμηθέας ο αδερφός του. Α! Πώς κι έτσι; Αυτός ήταν ο χάνος της οικογένειας προφανώς. Ξέρω γω; Και το πιθάρι πού κολλάει; Δώρο γάμου από τους θεούς λέει. Αλλά με όρο να μην το ανοίξει πριν το γάμο. Γιατί; μη χαλάσει η έκπληξη; Αυτή το άνοιξε όμως. Την έφαγε η περιέργεια ε; Ξέρω γω; Μπορεί να ήθελε να δει αν έχει κάρτα αλλαγής. Όπως και να χει το άνοιξε. Και ξαμολήθηκαν όλα τα κακά που μπορούσε να έχει ο άνθρωπος. Ενώ μέχρι τότε όλα καλά. Μέλι γάλα! Και δε μπορούσαν να τα κάνουν καλά οι θεοί; Μα δε θέλανε. Επίτηδες το κάνανε. Ξέρανε ότι δε θα αντέξει και θα το ανοίξει. Πωω! Ένα κακό λέει το πρόλαβε και το έκλεισε όμως! Ναι την Ελπίδα. Μα είναι κακό η Ελπίδα; Για να είναι εκεί μαζί με τα άλλα μάλλον. Μα πώς; Όλοι εκεί δεν στηρίζουμε τις ευχές και τις σκέψεις μας; Πώς είναι δυνατόν να είναι κακό; Για τους θεούς είναι καλό για τους ανθρώπους όχι. Πώς; Ο Δίας νευρίασε που μάθανε το μυστικό της φωτιάς σωστά; Δεν τον είχαν ανάγκη πλέον. Έστειλε όλα τα κακά, άφησε να “σωθεί” μόνο η Ελπίδα ώστε όταν απελπίζονται οι άνθρωποι να την επικαλούνται νομίζοντας ότι υπάρχει για να τους σώσει. Άρα καλό είναι. Για τον Δία ναι. Γιατί αυτός της είπε να την κλείσει. Ε και; Άρα νομίζουν ότι τους έσωσε. Από τι; Από το κακό της Ελπίδας; Μα δεν είναι κακό! Αν στηρίζεσαι μόνο σε αυτή είναι. Α μα δε σε καταλαβαίνω απόψε. Δεν αφήνουμε τις φιλοσοφικές συζητήσεις να γυρίσουμε; Η υγρασία μου τσάκισε τα γόνατα και τα φωτάκια στις βιτρίνες με στράβωσαν».
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: James Jowers. Δείτε τα περιεχόμενα του πρώτου μας ηλεκτρονικού τεύχους εδώ.]
