Βγήκε χαμογελώντας από το ταχυδρομείο. Είχε παραλάβει επιτέλους τα λαμπάκια που χρειαζόταν για να ολοκληρώσει τον στολισμό του σπιτιού της. Πρώτη φορά θα περνούσε τις γιορτές των Χριστουγέννων μακριά από τους γονείς της. Όμως και πρώτη φορά όλη η υφήλιος ζούσε πρωτόγνωρες συνθήκες λόγω της πανδημίας. «Προστατέψτε τους ηλικιωμένους, προσοχή στις ευπαθείς ομάδες», έδινε συμβουλές η τηλεόραση, όποια στιγμή κι αν την άνοιγε. Πήρε κι αυτή την απόφασή της να μη γυρίσει στη γενέτειρά της, μην τυχόν τους προκαλέσει κανένα πρόβλημα, αφού βρίσκονταν στην ‘’επικίνδυνη’’ ηλικία.
Κόντευε τα σαράντα, εκπαιδευτικός στην πρωτοβάθμια κι ακόμα αναπληρώτρια. Κάθε καλοκαίρι που τέλειωνε η σύμβαση, μάζευε τα λιγοστά πράγματά της κι από τον τόπο που υπηρετούσε, επέστρεφε στο πατρικό της. Οικογένεια δική της δεν είχε κάνει. Θες από τύχη, θες από άρνηση… Η βάση της, το στήριγμά της, ήταν οι γονείς της, που έμεναν πάντα εκεί, περιμένοντάς την να γυρίσει.
Φέτος όμως, ήταν αλλιώς, γι’ αυτό κι είχε γεμίσει το μικρό δωμάτιό της με χριστουγεννιάτικα στολίδια και φωτάκια. Δέντρο με πολύχρωμες μπάλες και λαμπιόνια, κορδέλες και ψεύτικο χιόνι, μολυβένια στρατιωτάκια, καρουζέλ, Άγιοι Βασίληδες βρίσκονταν σε κάθε γωνιά του σπιτιού. Κάθε βράδυ, τα άναβε όλα, έφτιαχνε ένα δυνατό ρόφημα σοκολάτας και κοιτάζοντας τα λαμπάκια, αναπολούσε τα παιδικά της χρόνια. Με αυτόν τον τρόπο έβρισκε τη ζεστασιά και τη θαλπωρή που της έλειπαν.
Τα λαμπάκια που κρατούσε στο χέρι της ήταν τα τελευταία και με αυτά θα στόλιζε περιμετρικά το παράθυρο. Αναθαρρημένη προχώρησε στον γνωστό πεζόδρομο της μικρής επαρχιακής πόλης κι αφηρημένα το βλέμμα της έπεσε τις βιτρίνες. Τα καταστήματα ήταν στολισμένα, γιορτινά κι ολόφωτα, αλλά ακόμα κλειστά και άδεια…
Ελάχιστοι άνθρωποι την προσπερνούσαν βιαστικοί, βυθισμένοι στις σκέψεις τους. Τους ακολουθούσε μηχανικά, με χαμηλωμένο το βλέμμα της. Έφτασε στο σπίτι και στόλισε τα φωτάκια. Τα άναψε. Άναψε και τα υπόλοιπα. Το σπίτι της ήταν στολισμένο, γιορτινό κι ολόφωτο, αλλά άδειο.
[ Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Δείτε τα περιεχόμενα του πρώτου μας ηλεκτρονικού τεύχους εδώ.]
