Άνοιξα τα μάτια. Είχα την αίσθηση πως η κρεβατοκάμαρα ήταν μία τεράστια δίνη που με ρουφούσε. Σηκώθηκα ανόρεχτα. Πλησίασα το παράθυρο. Τράβηξα απαλά την λευκή κουρτίνα. Τα καταστήματα ήταν στολισμένα, γιορτινά και ολόφωτα, αλλά ακόμα κλειστά. Γύρισα την πλάτη. Βρέθηκα στο σαλόνι να παρατηρώ τα φυτά που στο μεταξύ μεγάλωσαν πολύ. Η καραντίνα είχε αποπλανήσει τον χρόνο.
Ακούστηκε ένα επίμονο χτύπημα. Μπροστά μου στεκόταν ένας άγνωστος με κόκκινα ρούχα και γενειάδα. Κρατούσε στα γαντοφορεμένα χέρια του ένα μπαλόνι σε σχήμα αστεριού, ενώ το πρόσωπο του καλυπτόταν με μία χρωματιστή μάσκα. «Ο Θεός μένει εδώ;» αναρωτήθηκε. Παραδόθηκα στο βλέμμα του. Μου πρόσφερε το μπαλόνι κι εγώ το δέχτηκα αδιαμαρτύρητα. Σκέφτηκα πως ο Θεός είναι όντως ξεχασμένος στο σαλόνι μου. Ζει εδώ και λίγο καιρό στο χριστουγεννιάτικο δέντρο μου. Αφημένος πάνω του με τριάντα έξι λευκές μπάλες να πηγαινοέρχονται κάθε φορά που αναστέναζε βαριά.
Βγήκα στο μπαλκόνι με το μπαλόνι-αστέρι. Ο γείτονας είχε απλώσει τα φρεσκοπλυμένα του ρούχα. Ένα κατακόκκινο χρώμα απλωμένο πέρα ως πέρα, στέγνωνε στο τεντωμένο σχοινί. Το αεράκι έφερνε το άρωμα των πλύνε-βάλε ρούχων. Πήρα το μπαλόνι και το στερέωσα μαζί με τα κόκκινα ρούχα. Έτσι όπως φυσούσε εκείνη την κρύα νύχτα του Δεκέμβρη το φουσκωμένο αστέρι λικνιζόταν τρυφερά κι έφεγγε την γειτονιά. Οι παιδικές φωνές δυνάμωναν από το απέναντι διαμέρισμα. Ακούστηκε ξανά το κουδούνι. Άνοιξα απρόθυμα.
Ένα ζευγαράκι με κοιτούσε με φόβο. Ο νεαρός κρατούσε απ’ το χέρι μια νεαρή έγκυο. Έκανα στο πλάι να περάσουν. Ξάπλωσαν κάτω από το δέντρο. Η νεαρή άνοιξε τα πόδια κι ένα κλάμα ακούστηκε. Ο νεαρός κοίταξε ανάμεσα στα πόδια της. Έβαλε το χέρι κι έβγαλε μια καρδιά που παλλόταν. Κατακόκκινη. Την κρέμασε στο δέντρο δίνοντάς του ρυθμό με τον χτύπο της. Στο μεταξύ το φεγγάρι είχε ήδη βγει και το μπαλόνι-αστέρι ταξίδευε δίπλα του φωτίζοντας ολόκληρη την άδεια, στολισμένη πόλη.
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: Paul Klee, Κόκκινο μπαλόνι (1922). Δείτε τους όρους για να στείλετε χριστουγεννιάτικο διήγημα εδώ και τα περιεχόμενα του πρώτου μας ηλεκτρονικού τεύχους εδώ.]
