frear

Ο ιός της ανησυχίας – της Δέσποινας Καϊτατζή-Χουλιούμη

Το ζήτημα της ανθρώπινης μοίρας μου φαίνεται
πως τοποθετείται μ’ αυτόν τον τρόπο:
η πρόοδος του πολιτισμού θα μπορέσει,
και ως ποια αναλογία, να κυριαρχήσει στις
διαταραχές που προκαλούνται, στην κοινωνική ζωή
απ’ τα ανθρώπινα ένστικτα της
επιθετικότητας και της αυτοκαταστροφής;
Σιγκμουντ Φροϋντ, Ο πολιτισμός πηγή δυστυχίας

Τα κύτταρα μουδιασμένα. Το σώμα σχεδόν σε παράλυση. Κυλιέμαι στο κρεβάτι, ξεφουσκωμένο μπαλόνι που το σφίγγουν αόρατα χέρια και το πάνε σαν παλιρροϊκό κύμα απ’ τη μια κι απ’ την άλλη, αντί να το παίζουν παιδιά ευθυμίας και δράσης.

Τις πρώτες μέρες αμυνόμουν με αισιοδοξία. Με χαρακτηρίζει άλλωστε. Όλα θα πάνε καλά. Ευκαιρία για διάβασμα. Έτσι κι αλλιώς πάντα ήμουν μια καλή αναγνώστρια.

Καταγράφω καταλόγους. Κάνω τηλεπαράγγελίες. Σχεδόν όλα ανέγγιχτα. Η αρχή της ευθύνης διαβάζεται αποσπασματικά. «Είναι καιρός η αφελής, ηθική της πραγματοποίησης τελειότητας, να κάνει τόπο στην απαιτητικότερη ηθική της ευθύνης», διαμηνύει ο Γιώνας. Σκαλίζω τη βιβλιοθήκη. Ανασύρω να ξαναφουγκραστώ αγαπημένες φωνές. Ανακαλύπτω νέες που είχαν ξεχαστεί φιμωμένες.

Κοιμάμαι άσχημα. Εφιάλτες. Επανειλημμένες ενύπνιες κλείσεις «Του νεκρού αδελφού». Του είχα υποσχεθεί, λέει, γεύμα και μ’ έψαχνε. Ξάπλωσα απ’ τις οκτώ και σηκώθηκα στις δέκα το πρωί. Στο κρεβάτι, στο κομοδίνο, στα τραπέζια αραδιασμένοι οι εντιμότατοι φίλοι μου. Μάταια με καλούν με τις ασίγαστες φωνές τους. Αρχίζω με ζήλο. Υπογραμμίζω για να συγκεντρώνομαι. Σύντομα γλιστρούν από τα άκεφα χέρια. Γίνομαι το βιβλίο της ανησυχίας. Καταγράφω σκέψεις, συναισθήματα. Έρχεται η άλλη φωνή. Με πάει σε νερά δημιουργικού οίστρου. Ταυτόχρονα σχεδόν μ’ αρπάζει, λες απ’ τα μαλλιά το ναυάγιο με θεατή. Με κατακλύζουν ιστορίες με σειρήνες και γοργόνες, με παίζουν συντρίμμι στα κύματα. Με ξεβράζουν στο γιαλό ευτυχώς. Συνέρχομαι κάπως. Το κρεβάτι ποτάμι με παρασύρει στην αντίπερα όχθη. Ανατολικά της Εδέμ. Φέισμπουκ. Σωτήριο υποκατάστατο. Ειδικά τώρα που πλέουμε στην εικονική πραγματικότητα του παραλόγου. Χωρίς αυτό κι άλλα μέσα επικοινωνίας και κοινωνικής δικτύωσης μπορεί και να μεταμορφωνόμασταν κατσαρίδες. Βρομούσες στην καλύτερη των περιπτώσεων. Στην ασύλληπτη συνθήκη εγκλεισμού που έχουμε περιπέσει έχω χάσει παντελώς το ενδιαφέρον μου για προσωπική υγιεινή. Ωστόσο η απλυσιά μπορεί να γίνει θανάσιμα επικίνδυνη. Αντιστέκομαι αγγίζοντας τα όρια ψυχαναγκασμού. Μεταμορφώνομαι υποχόνδριο υβρίδιο. Καταγίνομαι μανιωδώς με την καθαριότητα και την υγιεινή του σώματος. Λούζομαι καθημερινά με απολυμαντικά. Απολυμαίνω κάθε εκατοστό του σπιτιού, πλένω, αερίζω ρούχα και τρόφιμα. Νιώθω εξουθενωμένη. Πέφτω πάλι στο κρεβάτι. Πλέον δε θέλω να κάνω τίποτα. Κείτομαι ακίνητη και κοιτώ το ταβάνι. Μόνο αυτό. Τί-πο-τα.

Ξαναμπαίνω στο φέισμπουκ. «Καλημέρα, κόσμε! Κλείνουμε μήνα εντός!» ενημερώνει διαδικτυακή φίλη. Ηθικόν ακμαιότατον, τάχα. Σήμερα πάλι ωραία ημέρα. «Η πληγωμένη Άνοιξη» με καλεί. Κρίμα, δεν μπορώ να της χαμογελάσω. Ας όψεται ο Κορόνας κι ο επιβεβλημένος άνωθεν εγκλεισμός. Ξαναπιάνω βιβλίο. «Εγώ συνίσταμαι από λογοτεχνία». Όχι βέβαια. Το αφήνω αυτοστιγμεί.

Ανοίγω τα πορτοπαράθυρα. Βγαίνω. Ο ήλιος λάμπει. Εγώ, όπως όλοι, κρεμασμένο εκμαγείο στα κάγκελα. Αυλίζομαι στο μπαλκόνι. Βαρυποινίτης. Αποτελώ το χρονικό ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος, ενδεχόμενου έστω, υποδαύλισης πανδημίας. Η βιολέτα στη γλάστρα ανθισμένη. Πολύτιμη ανταμοιβή. Συνέρχομαι κάπως. Το άρωμα μου τρυπά τη μύτη. Διεγείρει τη μνήμη, τη φαντασία. Έρχονται εικόνες. Τρέχω ξυπόλυτο παρέα με παιδιά στον κάμπο. Μαζεύουμε αγριολούλουδα. Κυλιόμαστε στα στάχυα. Κυματίζουν αγέροχα…

Κάτι θα γίνει θα δεις…

****

 

*Η Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη είναι κλινικός ψυχολόγος (Msc) και μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων (ΣΕΨ), του The Uppsala University Alumni Network, της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης (ΕΛΘ) και Karin Boye Sällskapet. Εξέδωσε τέσσερις ποιητικές συλλογές, ένα βιβλίο μετάφρασης σουηδικής ποίησης και μια συλλογή διηγημάτων. Ποιήματα και διηγήματά της συμπεριλαμβάνονται σε ανθολογίες και συλλογικές εκδόσεις και μεταφράστηκαν στα αγγλικά, σουηδικά, γερμανικά, ιταλικά και βουλγαρικά.

[Το διήγημα διακρίθηκε στον διαγωνισμό διηγήματος “Ο Ιός” των εκδόσεων ΝΙΚΑΣ και συμπεριλαμβάνεται στον υπό έκδοση τόμο. Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: Peter Keetman. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly