frear

Χριστουγεννιάτικη ιστορία – της Φαίη Νταν

Βρώμαγε κι έζεχνε o Τάκης. Μπαμπάς τελευταίων ημερών. Από βδομάδα, θα μας κουβάλαγε η μάνα, άλλον. Γω έπαιζα με τη μπάλα που ‘φερε ο Κεφτές. Έτσι τον λέγαμε από τότε που δούλευε στο ταβερνείο του μπακάλη. Φανούλα, διε μπε τι σου ‘φερα, μου πε και την κούναγε μπρος τη μούρη μου. Ύστερα με τράβηξε έξω στο σπίτι της Αλβιόνας. Μπροστά μπροστά το ‘χαν, στο παραθύρι τους. Το δέντρο λέμε ντε, να μας τρέχουν τα σάλια. Άνοιξε τις γουρλομάτες του και κοιτούσε ώρα πολλή τα λαμπιόνια του, ώσπου στο κέντρο μιας γυαλιστερής μπάλας, είδε να καθρεφτίζεται ο ίδιος ο εαυτός του αλλά αλλιώς. Διε μπε, Φανή, είπε μένα μουλωχτά. Γω είμαι. Έτσι παραλής θα γίνω κάποτις. Τον έδερνε μεγαλομανία ανελέητη. Ούτε τα παχούδια του γύρω απ τον κορμότ λογάριαζε, ούτε τίποτα. Αν από τώρα μ αγαπάς, γω σένα, βασίλισσα θα κάμω. Άντε γεια Κεφτέ, είπα εγώ κι έτρεξα στο νυχτέρι. Η μάναμ είχε απλώσει τις ποδάρες της γυμνές πάν στο χαλί, κάτι έλεγαν και γέλαγαν, πάψε μαρή, ήρθε το κορίτσι, μένα ΄λεγαν, άντε Φανούλα, κάτσε πλάι και κάμε προσευχή, γιατί αυτές έτσι που το παν, Χριστός εφέτος, δεν θα γεννηθεί. Γω σκεφτόμουν τη μάνα του, την Παναγιά, πως τον περίμενε κάθε χρόνο, με τι χαρά κι ύστερα να έτσι, θυμήθηκα το Πάσχα και λέω, που να πάρει, πάλι θα χάσει η δόλια το παιδί. Μάναμ έβγαλε το σκασμό κι οι άλλες κάναν μαζί τις παστρικιές. Τρεις μέρες απ τα Χριστούγεννα, τρεις μήνες μακριά απ το σταυρό του. Ο τάχαμ δήθεν μπαμπάς μπήκε μέσα βαρύς βαρύς, άιντε τσούπρες να μαζευόμαστε, είπε. Στέκα, στέκα ντε, να κάμει προσευχή η Φανή. Ακάνθινο στεφάνι επί κεφαλής – όχι ρε – δεν κάμω τίποτα. Φωτιά να μας κάψει όλους, μα όχι αυτήν. Ο Χριστός φέτος δεν θα γεννηθεί. Τάδε έφη, Φανή.


Πρώτη δημοσιευση. Το Φρέαρ δημοσιεύει και φέτος τις χριστουγεννιάτικες ιστορίες σας. Δείτε τις λεπτομέρειες εδώ και στείλτε μας τη δική σας.

Σε λίγο καιρό κοντά σας με νέο ηλεκτρονικό τεύχος στο mag.frear.gr

Mag.frear.gr – Τα ηλεκτρονικά μας τεύχη