frear

Η επανάσταση της κουίντας – του Κωνσταντίνου Μούσσα

Μετά την εξέγερση των τρακτέρ και τις διαδηλώσεις του λευκού κολάρου περάσαμε στην εξέγερση της κουίντας. Οι παράγοντες του καλλιτεχνικού χώρου επαναστάτησαν, με προφανή αιτία, αλλά καθυστερημένα.

Την Παρασκευή στο Θέατρο Σφεδόνη, συγκεντρώθηκαν δεκάδες καλλιτέχνες, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα όλων όσων θεωρούν ότι το βελγο-φλαμανδοκεντρικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, όπως ανακοινώθηκε από τον νέο του (εφήμερο, όπως αποδείχτηκε) διευθυντή Jan Fabre, τους θίγει και τους στερεί την ευκαιρία να εκφραστούν και να εργαστούν σε αυτόν το θεσμό. Όμως είναι οι ίδιοι που τον αποθέωναν ως καλλιτεχνική ιδιοφυΐα το 2011 στο Παλλάς και στο έργο του PROMETHEUS LANDASCAPE II και που τώρα μετά βδελυγμίας αποκηρύσσουν. Ποιος τολμούσε τότε να ψελλίσει κάτι αντίθετο από την ισοπεδωτική, δήθεν μεταμοντέρνα άποψη ενός ιδιότυπου καλλιτεχνικού ιερατείου που καθαγιάζει κάθε ανιστόρητη και κραυγαλέα, απλώς προκλητική και γι’ αυτό άτεχνη, δήθεν προσωπική έκφραση; Και βέβαια ήταν οι ίδιοι που μερικές εβδομάδες πριν, καλωσόριζαν συγκλονισμένοι την ριζοσπαστική απόφαση του υπoυργού Πολιτισμού, με την οποία διορίζονταν ο J. Fabre νέος καλλιτεχνικός διευθυντής του «φεστιβάλ» Αθηνών και Επιδαύρου.

Όμως αλήθεια, εκτός από μεμονωμένες διαμαρτυρίες και κάποια σκόρπια κείμενα αυτάρεσκα και εγωπαθή σε προσωπικές σελίδες μέσων κοινωνικής δικτύωσης και ηλεκτρονικών περιοδικών αυτοπροβολής, παρουσίασαν κάτι ουσιαστικό για τον ιταμό και πρωτοφανή τρόπο, κυβερνητικού χειρισμού δεκάδων θεμάτων, σε ποικίλους τομείς; Το «Όχι» που εν μια νυκτί μετατράπηκε σε μεγαλοπρεπέστατο «Ναι» ενός δημοψηφίσματος της ήττας, την ανεπάρκεια, την ανικανότητα, την φαυλότητα, τον καιροσκοπισμό, την κομματικοποίηση, την αναξιοκρατία, τον ρεβανσισμό παλιάς κοπής, τις προχειρότητες και τα «λεκτικά ολισθήματα», που όμως υποκρύπτουν επικίνδυνη ιδεολογία, τις πολιτικές εμμονές και τα συμπλέγματα, τη νέο-διαπλοκή, την καταφανή εξαπάτηση και την χειραγώγηση μιας αδιάφορης κοινωνίας υπνωτισμένων νεοελλήνων;

Πού ήταν ο περίφημος καλλιτεχνικός μας κόσμος, τις δεκαετίες 1980-1990; Όταν ανύπαρκτα πολιτιστικά ιδρύματα, γυρολόγοι της τέχνης και των δημόσιων σχέσεων, κλίκες και συνδικάτα, κατέτρωγαν τις σάρκες εκ τις σαρκός του μοναδικού μας «συγκριτικού πλεονεκτήματος» ‒όπως συνήθιζαν να προσδιορίζουν‒ τον πολιτισμό οι ανεκδιήγητοι εκσυγχρονιστές των κομματικών μηχανισμών και του πολιτικού παρακράτους, των διορισμένων συμβούλων, φίλων και συγγενών. Πού ήταν οι καλλιτέχνες μας όταν κατασπαταλήθηκαν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για σωρεία Ολυμπιακών εγκαταστάσεων, τα οποία τώρα βρίσκονται στο έλεος του χρόνου και των παραβατικών ομάδων, βάνδαλων, συμμοριών και πλιατσικολόγων που τα καταστρέφουν και τα λεηλατούν καθημερινά;

Δεν παρατήρησαν τα τελευταία είκοσι χρόνια ποιες ήταν οι πολιτικές ηγεσίες στο πολύπαθο υπουργείο Πολιτισμού ή στο υπουργείο Παιδείας; Πού ήταν όλοι όσοι τώρα διαμαρτύρονται, όταν καλούσαμε διεθνούς φήμης αρχιτέκτονες ‒με το αζημίωτο‒ για να εκπονήσουν ανούσιες μελέτες, σχέδια και προγράμματα επενδυτικά, που δήθεν θα άλλαζαν την εικόνα της ταλαίπωρης Αθήνας; Πού είναι το «μεγαλύτερο μητροπολιτικό πάρκο της Ευρώπης» που θα αναμόρφωνε το παλιό αεροδρόμιο στην περιοχή του Ελληνικού, η ανάπλαση και η αξιοποίηση του Μαραθώνα και των εκεί Ολυμπιακών εγκαταστάσεων, η βιομηχανική ανασυγκρότηση, η αειφόρος και η πράσινη ανάπτυξη, η επιχειρηματικότητα, η καινοτομία, ο εκσυγχρονισμός της δημόσιας διοίκησης, το δίκαιο φορολογικό σύστημα, η πολυμέτωπη εξωτερική πολιτική και τόσα άλλα που τα απο-κόμματα περιλαμβάνουν στα προεκλογικά τους προγράμματα και τα ευαγγελίζονται ως άλλοι σύγχρονοι Απόστολοι μέχρι την ημέρα των εκλογών, απ’ την οποία ξεκινά η σταύρωση ενός λαού που απλά έχει συμβιβαστεί με τη μετριότητα, την ασυνέπεια και την προχειρότητα.

Απουσιάζει αδικαιολόγητα όλος αυτός ο κόσμος, του υποτιθέμενου πνεύματος και των τεχνών, από έναν αγώνα κατά της μαφίας που εξουσιάζει τον χώρο του αθλητισμού, της υγείας, της δικαιοσύνης. Απουσιάζει αδικαιολόγητα από ενέργειες που θα αντιμετωπίσουν την έκρηξη της ακροδεξιάς ρητορικής, του νεοναζισμού και της κοινωνικής εσωστρέφειας, την θλιβερή κατάργηση κάθε εργατικού δικαίου, την ανεργία, την εξαθλίωση, τα συσσίτια, τις αυτοκτονίες, την κατάρρευση της μεσαίας τάξης, το νέο κύμα μετανάστευσης επιστημόνων. Σιωπή για την Ειδομένη των «προσφύγων-επενδυτών», το Αιγαίο του θανάτου, τα hot-spot της ντροπής και το λιμάνι του Πειραιά που παραμένει ένας απέραντος καταυλισμός, με τις πρώτες συμπλοκές και τις ασθένειες να απειλούν την τοπική κοινωνία.

Οι πνευματικοί μας ταγοί κι οι καλλιτέχνες, αντί να συγκεντρώνονται σε θεατρικές αίθουσες εν είδει δεκαπενταμελούς, ή σαν άλλοι αγρότες έτοιμοι να κλείσουν με μπλόκα καμαρίνια και κουίντες, θα έπρεπε έστω και τώρα, μετά από αυτή την πολύχρονη και ύποπτη σιωπή, να προβάλουν αντίσταση όχι σε απίστευτους τύπους εκ του πάλαι ποτέ Μεροβίγγειου βασιλείου, που ως εκ φύσεως συμπεριφέρονται σαν αποικιοκράτες σε χώρα της υποσαχάριας Αφρικής, γνήσιοι απόγονοι του αιμοσταγούς Λεοπόλδου Β,’ του σφαγέα δέκα εκατομμυρίων (!) ιθαγενών του Κονγκό, αλλά να υψώσουν πνεύμα και φωνή σε μια αδιέξοδη και προπάντων επικίνδυνη πολιτική, ουσιαστικά και όχι με επιστολές-μανιφέστα που απαιτούν παραιτήσεις και «τακτοποιήσεις» των συντεχνιακών αιτημάτων τους.

Θα πρέπει να εναντιωθούν ενεργά, με θάρρος και αυταπάρνηση, σε αποφάσεις και χειρισμούς που θέτουν σε κίνδυνο την ύπαρξη και την επιβίωση όσων έχουν απομείνει σε μια χώρα υπό καθολική κατάρρευση. Θα πρέπει όλοι μαζί να δώσουν νέα πνοή και κατεύθυνση στο καλλιτεχνικό τους έργο και στην πνευματική τους έκφραση. Να στερηθούν δάφνες και αξιώματα, θέσεις και τίτλους, προκειμένου να αναδειχθούν πρωτοπόροι σε έναν κοινό ανένδοτο αγώνα πολιτισμού, με τελικό σκοπό την κοινωνική αφύπνιση και την λαϊκή κινητοποίηση. Το απαιτούν οι δραματικές μέρες που έρχονται και το επιβάλουν η ιστορική συνείδηση και το εθνικό καθήκον όλων.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly