13 Νοεμβρίου 2015. Το Παρίσι και όλος ο Δυτικός κόσμος σε κίνδυνο. Ήδη διεθνείς αναλυτές και έγκυρα think tanks κάνουν λόγο για επερχόμενο γενικευμένο πόλεμο που θα οδηγήσει σε απρόβλεπτες εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Δεκάδες οι νεκροί και εκατοντάδες οι τραυματίες σε μια ακτίνα μερικών χιλιομέτρων (Stade de France, Les Halls Louvre, Bataclan, Rue de Charonne), μια χώρα σε έκτακτη ανάγκη κι ένας πολιτισμός –της αλληλεγγύης και του διαφωτισμού, σε προφανή κίνδυνο. Το Ισλαμικό κράτος, όπως αναμένονταν, ανέλαβε την ευθύνη των πολλαπλών επιθέσεων, κάνοντας λόγο για καίριο χτύπημα στην καρδιά της ευρωπαϊκής δημοκρατίας.
Ο πρόεδρος της γαλλικής δημοκρατίας François Hollande μετά από έκτακτη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, τα μέλη του οποίου ενημερώθηκαν για όλες τις πληροφορίες που είχαν συλλέξει οι μυστικές υπηρεσίες, κήρυξε και επίσημα τον πόλεμο κατά του Ισλαμικού κράτους, πέντε μόλις μέρες πριν καταπλεύσει το αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle, στον Περσικό κόλπο με κύρια αποστολή, την ανάληψη δράσης κατά θέσεων του Ισλαμικού κράτους σε Συρία και Ιράκ.
Θα υπάρξουν χιλιάδες αναλύσεις, αναφορές και άρθρα για το συγκλονιστικό γεγονός που αναμφίβολα έχει παγκόσμιες διαστάσεις. Θα μιλήσουν ειδικοί και ειδήμονες, μελετητές και συνωμοσιολόγοι για τα αίτια του τρομακτικού φαινομένου, τις πραγματικές ρίζες του, την πιθανή σχέση και συνεργασία των Γάλλων μουσουλμάνων τρίτης γενιάς με παρακλάδια ή καθοδηγητές του ISIS ή της al Qaeda, για τη σύνδεση των τραγικών γεγονότων με την ανεξέλεγκτη ροή προσφύγων που σημειώθηκε τους τελευταίους μήνες και γιατί μετά τις δολοφονίες στο Charlie Hebdo δεν υπήρξαν κινήσεις, πληροφορίες ή σχεδιασμός για την αποτροπή μελλοντικών επιθέσεων.
Τα ερωτήματα όμως που δεν πρόκειται να απαντηθούν, παρά μόνο όταν θα είναι πολύ αργά είναι δυστυχώς επίσης αυτονόητα: Και μετά τι; Ποια ευρωπαϊκή ή άλλη πρωτεύουσα έχει σειρά; Ο ολοκληρωτικός πόλεμος που ο Γάλλος πρόεδρος μόλις μερικές ώρες πριν κήρυξε κατά του Ισλαμικού κράτους, αρκεί για να αποτρέψει την ισλαμική επέλαση και τον θρησκευτικό εξτρεμισμό; Μήπως 14 χρόνια μετά την επίθεση στους δίδυμους πύργους, ο δυτικός κόσμος, στάθηκε πίσω από το δάκτυλό του, νομίζοντας ότι με τους συνήθεις τακτικισμούς και τις κοντόφθαλμες εθνικές στρατηγικές προάσπισης οικονομικών συμφερόντων, θα απέφευγε την τελική σύγκρουση με έναν πολιτισμό που απειλεί να βάλει τέλος στον κόσμο, όπως μέχρι σήμερα τον ξέρουμε;
Και βέβαια πώς να αποφύγει κανείς να αναρωτηθεί, έστω και μάταια, αν με δεδομένη τη γεωγραφική θέση της Ελλάδος και την τραγική οικονομική της κατάσταση, είναι η ώρα της εθνικής συνεννόησης, της συστράτευσης όλων των δυνάμεων πέρα από στερεότυπα και ιδεολογίες σε ένα ενιαίο μέτωπο με ξεκάθαρο σκοπό: για μια ακόμη φορά την υπεράσπιση του ευρωπαϊκού πολιτισμού, ή ό,τι έχει απομείνει από αυτόν, πριν εκλείψει εντελώς;
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ.]
