frear

Ο κλέφτης – του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη

Έπεσε και το σκοτάδι. Δεν εφαίνετο ένα αστέρι,
τόση αντάρα επλημμυρούσε το κατάμαυρο αέρι.
Έτριζαν του λόγγου οι κλώνοι στου ανέμου την μανία.
Αλλ’ οι κλέφτες μαθημένοι να ζουν μες στην τρικυμία,
να κοιμώνται μες στα χιόνια και ν’ ακούν εις τ’ όνειρόν των
να περνούν κομμένοι βράχοι, κεραυνοί απ’ το πλευρόν των,
να διψούν και το χαλάζι
σαν δροσιά στον λάρυγγά των της αυγούλας να σταλάζει.

Αλλ’ οι κλέφτες μαθημένοι μες στα σύγνεφα τα κρύα
να χορταίνουν μες στ’ αέρι ορφανήν ελευθερία,
να θερμαίνωνται στη φλόγα του αναμμένου τουφεκιού των,
τότε αφήνουν τα λημέρια και, σαν φλόγες των μνημάτων
των πατέρων, τα κρυμμένα τ’ άγια κείνα κόκκαλά των
τρέχουν πάλι να ποτίσουν
μ’ άλλο αίμα, των τυράννων, που ζεστό πάνω θα χύσουν.

Σε λίγο καιρό κοντά σας με νέο ηλεκτρονικό τεύχος στο mag.frear.gr

Mag.frear.gr – Τα ηλεκτρονικά μας τεύχη