Bloggers ή βιβλιοκριτικοί λοιπόν; Αδιάφορο. Όπως ένας λογοτέχνης καταρχάς κρίνεται (ή θα ’πρεπε να κρίνεται) για την τέχνη του λόγου του, έτσι και κάποιος που κρίνει το λογοτέχνη κρίνεται κι ο ίδιος από την ορθότητα και την καθαρότητα του δικού του λόγου – και λιγότερο από τις αρέσκειες ή τις απαρέσκειές του. Μόνο με ορθά και καθαρά ελληνικά μπορεί κανείς να μιλήσει για την ελληνική λογοτεχνία. Είναι απλό: αν δε χρησιμοποιείς σωστά την ελληνική γλώσσα, πώς μπορείς να κρίνεις τα ελληνικά του άλλου, την ποιότητά τους; Ο λόγος κάποιου είναι καθρέφτης της σκέψης του: της σαφήνειάς της, της διαύγειάς της, του ήθους της εντέλει. Λοιπόν, bloggers ή βιβλιοκριτικοί; Αδιάφορο τι από τα δυο – μα, πάντα με ορθά, καθαρά, σωστά συνταγμένα κι ορθογραφημένα ελληνικά. Μοιάζει αυτονόητο, και πιθανώς κάποτε ήταν – αλλ’ όχι πλέον.
[Φωτογραφία: Laura Makabresku.]
