Οι άνθρωποι εφευρίσκουν διαφυγές από την πραγματικότητα, από την οποία διαφεύγουν σαν μέσα από φωτιά. Και δεν είναι λανθασμένη η αντίληψή τους αυτή. Πυρ τη συνέχει και τη διαπερά. Αληθινά ζουν ωστόσο μονάχα όσοι μπορούν να μένουν γειωμένοι σε αυτήν χωρίς να κατακαίονται.
Η πραγματικότητα είναι ο φούρνος της καρδιάς μας, μέσα στον οποίο, εκούσια θαμμένη και περίκλειστη, σιγοψήνεται για να εξαχθεί ροδοκόκκινη, μεταμορφούμενη, ως άρτος προσφοράς…
Αθήνα, 9 Φεβρουαρίου 2015
[Το έργο είναι του Τάσου Μαντζαβίνου.]
