Μια φορά κι έναν καιρό ήταν δυο φίλοι. Αυτός που έκανε πολλά και Εκείνος που δεν έκανε τίποτα. Ήταν φαινομενικά αταίριαστοι αλλά κατά έναν παράξενο τρόπο είχαν πετύχει ο ένας να συμπληρώνει τον άλλο.
Πλησίαζε πρωτοχρονιά και Αυτός που έκανε πολλά θέλησε να στείλει σε Εκείνον που δεν έκανε τίποτα τις ευχές του. Σκέφτηκε πως το καλύτερο είναι να του γράψει μια κάρτα για να την κρατήσει όλο το χρόνο. Βρήκε λοιπόν μία κάρτα ταιριαστή για την περίπτωση και κατόπιν βρήκε και τα ευχητήρια λόγια που θα έγραφε. «Αγαπημένε μου φίλε εύχομαι το νέο έτος να κάνεις ότι δεν έκανες τα περασμένα χρόνια. Να είσαι δραστήριος και αποφασιστικός. Να θυμάσαι ότι ο χρόνος φεύγει γρήγορα και δεν μας περιμένει. Σπεύσε λοιπόν και καλή τύχη».
Την ώρα που Αυτός βίωνε την ένταση την ανάγκη της επικοινωνίας, Εκείνος βίωνε την απόλυτη χαλαρότητα την οποία δυστυχώς έπρεπε να διακόψει για να στείλει κάποιες ευχές στον αγαπημένο του φίλο. Δεν θα έστελνε όμως κάρτα γιατί βαριόταν να ψάξει κάτι ταιριαστό για την περίπτωση και θα βολευόταν με ένα απλό SMS. «Εύχομαι φέτος να μην κάνεις τίποτα και να χαρείς την μακαριότητα της αδράνειας. Ότι είναι να γίνει, θα γίνει. Να είσαι καλά και μην φοβάσαι. Πρωτοχρονιά θα έχει και του χρόνου».
Υπάρχουν ευχές που τις λέμε και δεν πιάνουν, αλλά αυτές οι ευχές για κάποιον λόγο έπιασαν. Έτσι, Αυτός που ήταν ο πλέον δραστήριος βρέθηκε να «βλέπει τα τραίνα να περνούν» και Εκείνος που ήταν ο βραδυκίνητος βίωνε μια παράξενη έξαψη και μια ανεξήγητη υπερδιέγερση. Όταν λοιπόν ο χρόνος έκανε τον κύκλο του, Αυτός διαπίστωσε πως όλα είχαν πάει πίσω και τώρα θα έπρεπε να κερδίσει το χαμένο έδαφος με πολλαπλάσιο κόπο και Εκείνος, με έκπληξη είδε πως ότι έκανε ήταν λάθος και τώρα θα έπρεπε να κλείσει τα μάτια και να αφήσει το χρόνο να ξεμπερδέψει ένα κουβάρι που με τόσο αφροσύνη κατάφερε να μπερδέψει.
Κοιτώντας λοιπόν τόσο Αυτόν, όσο και Εκείνον, να σκέπτονται τι να ευχηθούν για την πρωτοχρονιά του μέλλοντος, βρίσκομαι κι εγώ στο ίδιο δίλημμα. Δεν ξέρω τι να σας ευχηθώ. Ίσως γιατί φοβάμαι Αυτόν που δεν κάνει κάτι που πρέπει, το ίδιο με Εκείνον που κάνει αυτό που δεν του ταιριάζει. Θα ήθελα λοιπόν να σας ευχηθώ να κάνετε ο καθένας και η καθεμία αυτό που σας λέει η καρδιά σας και όχι αυτό που κάποιοι πιστεύουν ότι θα έπρεπε να κάνετε. Επίσης, να ευχηθείτε στους δικούς σας με αγάπη και με κατανόηση όχι αυτό που ταιριάζει σε σας, αλλά αυτό που ταιριάζει σε εκείνους και τους κάνει ευτυχείς. Κατά τα άλλα, να ευχηθούμε κάποια από τα συλλογικά μας όνειρα μα υλοποιηθούν και όσα λάθη κάνουμε, να είναι λάθη που να μπορούν να διορθωθούν. Άλλωστε, είναι αλήθεια ότι «ο χρόνος φεύγει γρήγορα», αλλά είναι αλήθεια επίσης πως «πρωτοχρονιά θα έχει και του χρόνου».
