Στολίστηκε η πόλη μας με ασπροκόκκινες πλαστικές ταινίες, που απαγορεύουν τη διέλευση των πεζών από τα πεζοδρόμια. Οι κίτρινες κορδέλες της αστυνομίας κλείνουν τους δρόμους, πλαστικές και αυτές, ενώ εκείνοι σχεδιάζουν στο οδόστρωμα με τις κιμωλίες τα περιγράμματα των έργων τους.
«Δεν υπάρχει ασφάλεια» επαναλαμβάνουν τα ηχεία διακόπτοντας κάθε τόσο τα κάλαντα.
Ήρθαν τα Χριστούγεννα. Τα καταστήματα είναι στολισμένα, γιορτινά και ολόφωτα, αλλά ακόμα κλειστά. Έτσι θα μείνουν. Μαζί με τις χειμωνιάτικες γιορτές ήρθε και η δεκαετία της λήξης των μπετόν και του τσιμέντου, που πάνω τους στηρίχτηκε η ζωή στο άστυ. «Δεν υπάρχει ασφάλεια». Σαθρά τα μπαλκόνια, τα γείσα, τα υπέρθυρα, στέλνουν τα αγκωνάρια στα κεφάλια μας. Πέφτουν οι μπετόβεργες στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα, στο φιμέ κρύσταλλο της Τράπεζας, επιτέλους να φανούν οι δοσοληψίες. «Δεν υπάρχει ασφάλεια». Γιορτάστε φίλοι μου την κατάρρευση της πόλης!
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Δείτε τα περιεχόμενα του πρώτου μας ηλεκτρονικού τεύχους εδώ.]
