Ξεκινήσαμε νύχτα. Η πτήση μας, χάλια. Ο ουρανός αμέτοχος, το ξεροβόρι ανασφαλές και τα σύννεφα δύσθυμα, σα να εκτελούσαν αγγαρεία. Λίγα μίλια πριν το στόχο, ένα σύννεφο δεν άντεξε, σκίστηκε. Πολλοί χάθηκαν σε ποτάμια, άλλους σκύλεψαν οι βάλτοι. Τέτοια η αποστολή. Φτάσαμε να πετούμε, απελπιστικά ευάλωτοι, μια μέρα και μια νύχτα ακόμη.
Χαράματα παραμονής Χριστουγέννων, προσεγγίσαμε μια παράλια πόλη. Τα σπίτια σκοτεινά, σύριζα στα μέτωπα τσακισμένων βράχων. Ένα στενό ρέμα ανάμεσα τους, μετέφερε στη θάλασσα μαυριδερά ζουμιά. Τα δέντρα γυμνά, με τα κλαδιά σκυμμένα στους ασφαλτόδρομους σαν τα πορτοκαλί φώτα. Τα καταστήματα ήταν στολισμένα, γιορτινά και ολόφωτα, αλλά ακόμα κλειστά. Άνθρωπος πουθενά.
Μετρημένοι, διπλά ελεγμένοι, περιμέναμε το πράσινο φως. Είχαν ήδη αρχίσει οι πτώσεις όταν, λόγω κεκτημένης ταχύτητας, το σύννεφο μας σπρώχτηκε στην άκρη της πολιτείας, ανάμεσα στη χωματερή, τη σάρα του βουνού και μια τσίγκινη παράγκα. Βαδίζοντας στη ράμπα, ακούστηκαν ψίθυροι για ματαίωση. Δεν επαρκούσαμε ούτε για χιονάνθρωπο και ήμασταν εκτός στόχου. Τότε, στο παράθυρο της καλύβας, φάνηκε το πρόσωπο ενός παιδιού. Μας έδειχνε. Χαμογελούσε. Ναι, αμφιβάλαμε αν άξιζε τέτοια κινητοποίηση για λίγες χούφτες χιόνι. Έμοιαζε με αποτυχία.
Πέσαμε σημαδεύοντας τον ξερό κήπο, λίγα βήματα από την πόρτα της καλύβας. Σύντομα γίναμε λευκό βουναλάκι στα χέρια του μικρού ρακοσυλλέκτη. Αποκτήσαμε για μάτια σκουριά, βίδα για μύτη, τενεκέ για καπέλο. «Ο χιονάνθρωπος μου!» έλεγε με καμάρι. Λίγες μέρες μετά, όταν φάνηκε ήλιος, μια νεροσυρμή μ’ έβγαλε στα σκουπίδια, από τους άλλους χωριστά. Παγιδεύτηκα σε μια στάλα βρώμικο νερό. Έκτοτε, κατρακυλώ βαθιά στην τοξική μοναξιά μου. Το παιδί μεγάλωσε, χάθηκε στην πόλη. Ούτε που ξέρω πότε θα επιστρέψω στα σύννεφα, το θέλω τόσο πολύ! Κι όμως, δε μπόρεσα ούτε στιγμή να ισχυριστώ πως αποτύχαμε. Αν όμως με ρωτούσατε, θ’ απαντούσα πως αν ήταν στο χέρι μου, θα επέλεγα να γίνω ξανά και ξανά βρώμικο νερό για ένα παιδικό χαμόγελο.
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Δείτε τους όρους για να στείλετε χριστουγεννιάτικο διήγημα εδώ και τα περιεχόμενα του πρώτου μας ηλεκτρονικού τεύχους εδώ.]
