Ο Νίκος Τσολάκης, Πρόεδρος του Ομίλου Βετεράνων Μουσικών, Δημιουργός και Διευθυντής της Αθηναϊκής Ορχήστρας Βετεράνων, Μαέστρος και Ενορχηστρωτής, έδωσε την τελευταία συναυλία του, στις 4 Νοεμβρίου 2018, στο θέατρο Άννα και Μαρία Καλουτά, στη Νέα Σμύρνη.
Ο Τσολάκης, γόνος καλλιτεχνικής οικογένειας από μάνα, πατέρα και παππού, αφού έκανε σπουδές πιάνου στην Ελλάδα, συνέχισε τις ανώτερες σπουδές του στον Καναδά, στο Πανεπιστήμιο Condordia στο Montreal, όπου πήρε τα πτυχία του. Στη συνέχεια όργωσε στεριές και διέσχισε τους ωκεανούς, πήρε μέρος σε διάφορα Φεστιβάλ, μέσα και έξω από την Ελλάδα, καθώς και στο Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης, όπου και διακρίθηκε για τις συνθέσεις του. Έγραψε μουσική για εξήντα τρεις Επιθεωρήσεις και χρημάτισε Διευθυντής ορχήστρας σε μεγάλα αθηναϊκά θεάτρα –Παρκ, Περοκέ, Βέμπο, Ολύμπια στον Πειραιά και στο Άλσος Παγκρατίου. Συνεργάστηκε με επιφανείς φίρμες του τραγουδιού. Κάτω από τη μπαγκέτα του τραγούδησαν και ο Γιάννης Πάριος και ο Γιώργος Νταλάρας στην αρχή της καριέρας τους. Μετά από μια ζωή γεμάτη καλλιτεχνική δραστηριότητα, πήρε τη σύνταξή του, χωρίς ποτέ να αποσυρθεί από την ενεργό καλλιτεχνική ζωή. Τα τελευταία χρόνια, η μακροσκελής ιστοσελίδα του δέχεται άπειρες επισκέψεις και like, ξυπνώντας στους θαυμαστές του παλιές ωραίες στιγμές του ελληνικού τραγουδιού.
Στο Πρόγραμμα της τελευταίας συναυλίας του, μας έκανε να ξεχάσουμε τον πανδαμάτορα χρόνο και να τραγουδήσουμε μαζί με τους εξαιρετικούς του συνεργάτες, μουσικούς, τραγουδιστές, ηθοποιούς, αξέχαστες και αθάνατες δημιουργίες.
Ο Γιώργος Φιλαδελφέας, τενόρος στην Όπερα της Σόφιας και σολίστας πιανίστας, κάθισε στο πιάνο για να μας παίξει το «El toreador» και μια Samba, solo piano και ορχήστρα. Στη συνέχεια και για λίγο, παραχώρησε τη θέση του στον εξαιρετικό και γνωστό από τις εκπομπές του στο Τρίτο Πρόγραμμα, Δαυίδ Ναχμία· ο Ναχμίας να παίξει –σόλο πιάνο– και ο Φιλαδελφέας να τραγουδήσει τα παλιά αθηναϊκά τραγούδια του Κώστα Γιαννίδη: «Πόσο λυπάμαι», «Κάποιο μυστικό» και το «Συγγνώμη σου ζητώ». Έπειτα ξαναπήρε τη θέση του στο πιάνο για το υπόλοιπο της βραδιάς.
Ο Κώστας Πολίτης, sax tenor, γεννήθηκε και ξεκίνησε την καριέρα του στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όπου γνώρισε τον Τσολάκη. Μας τραγούδησε τα πασίγνωστα και πολυαγαπημένα τραγούδια «Wonderful world», «Summertime», «Fly me to the moon» και εκεί ήταν η έκπληξη· o Πολίτης σε τίποτα δε υπολειπόταν από τον Λιούις Άρμστρογκ και τον Φρανκ Σινάτρα στα αντίστοιχα τραγούδια.
Η Πηνελόπη και ο Δημήτρης Βάλλης, δύο νέα ταλαντούχα παιδιά, μας τραγούδησαν το «Βρήκα μια αγάπη» και το «Για χαρά σου», συνθέσεις του Τσολάκη που πρωτοακούστηκαν στο Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης.
Ο Στέλιος Λούτας, από τα πιο παλιά στελέχη της Ορχήστρας με το alto σαξόφωνό του, μας καταγοήτευσε στο τζαζίστικο «Harlem nocturn».
Ο Νίκος Παρίσης, που παλαιότερα καταχειροκροτήθηκε στον Όπερα της Βιέννης και στη δική μας Εθνική Λυρική Σκηνή, μας τραγούδησε το «Torna Soriento», το «Nor ti scondar di me», το «Wien wien» και την κοσμαγάπητη «Granada», επιτυχίες που βρίσκονται στο ρεπερτόριο όλων των μεγάλων τενόρων.
Ο Δημήτρης Βάλλης με τον Κ. Εμμανουηλίδη μάς τραγούδησαν τα ανεπανάληπτα αρχοντορεμπέτικα.
Ο Δημήτρης Παναγιωτίδης, που σήμερα παίζει με τη Φιλαρμονική της Κηφισιάς, μας καταγοήτευσε με τη solo τρομπέτα του, το «Besame mucho» και το «All of me».
Η γνωστή σοπράνο Άννα Μορφίδου μας τραγούδησε δύο τραγούδια του Τσολάκη· το «Όλα τα ξέχασες», που πρωτοακούστηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1968 και το «Ήταν κάποιος Σεπτέμβρης». Το πρόγραμμά της έκλεισε με το ελπιδοφόρο Rain bow, από την παλιά μεγάλη επιτυχία Ο Μάγος του Οζ.
Ο γνωστός και πολύ αγαπητός Γιάννης Πετρόπουλος, με την ολύμπια θεωρία του, μας τραγούδησε «Το παλιό κανόνι», «θέλω κοντά σου να μείνω», «Κάποιο δειλινό», «Εγώ θα σ’ αγαπώ και μη σε νοιάζει».
Ο Κ. Νικολόπουλος, που τίποτα δεν έχει χάσει από την αλλοτινή γοητεία του στους Charms, σήμερα παίζει πλάι στον Γιώργο Κατσαρό, μας χάρισε το «Do it again» (solo guitar).
Και ο ενθουσιώδης Τέρης Χρυσός μας τραγούδησε το «Πάντα σ’ αγαπώ» του Νίκου Τσολάκη, τη διεθνή Delaila, το χαρούμενο «Σου σφυρίζω», και την γεμάτη κέφι δική του επιτυχία «Τάκα-Τάκα».
Στην Ορχήστρα συμμετείχαν ακόμα η Ήλια Κατσούδα, στο φλάουτο και πίκολο, από τη Φιλαρμονική του Δήμου Αθηναίων, ο Παντελής Βασιλείου στο ηλεκτρικό μπάσο, πρώτη σύμπραξη με τη Ορχήστρα του Τσολάκη, ο ντραμίστας Τάσος Λιβέρης, σαράντα πέντε χρόνια συνεργάτης του Γιώργου Κατσαρού και είκοσι ένα χρόνια της Ορχήστρας και ο οργανίστας Κώστας Αναδιώτης.
Ο μαέστρος, Νίκος Τσολάκης, συγκινημένος, με τις πικάντικες, έξυπνες, χιουμοριστικές παρλάτες του, τροφοδοτούσε τη φωτιά της ευχάριστης διάθεσης που έκαιγε ζωηρά.
Ανάμεσα στο κοινό, στην πρώτη σειρά διακρίναμε τον δημοφιλή μαέστρο Ανδρέα Χατζηαποστόλου. Ο Ανδρέας Χατζηαποστόλου γιος του Νίκου Χατζηαποστόλου (πατέρα της Οπερέτας στην Ελλάδα μαζί με τον Θεόφραστο Σακελλαρίδη) έχει γράψει τραγούδια ελαφράς μουσικής, μουσική για το θέατρο και τον κινηματογράφο και έχει βραβευτεί σε ελληνικά και διεθνή φεστιβάλ τραγουδιού. Μεγάλες επιτυχίες του: «θα το πιεις ένα ποτήρι» (Από την κινηματογραφική ταινία Ο Άσωτος), «Εγώ θα κόψω το κρασί», «Τι φταίω», «Δώσε μου φτερά» (Φεστιβάλ παγκόσμιου ελαφρού τραγουδιού στο Τόκιο), «Χάθηκαν οι όμορφες μέρες» (1ο Παγκόσμιο Βραβείο Ελαφρού τραγουδιού Μάλτας 1971) κ.ά. Ο Πέτρος Μήλας γνωστός τραγουδιστής, παλιοί άλλοι καλλιτέχνες της Όπερας, της Οπερέτας και του ελαφρού τραγουδιού, μουσικοί και ηθοποιοί φίλοι του Τσολάκη και παλιοί συνεργάτες, όλοι, μαζί με το κοινό, με πολύ κέφι και φωνή, όση διέθετε ο καθένας, πια, τραγούδησαν και ξανάζησαν τα τραγούδια της νιότης τους και τις αθάνατες διεθνείς δημιουργίες, που κανένας χρόνος δεν μπορεί να τις γεράσει.
Όταν πια η αυλαία έπεσε και η βραδιά έκλεισε, μια γλυκιά και νοσταλγική αίσθηση ήταν διάχυτη στην ατμόσφαιρα και στο κοινό που δεν σταμάτησε να χειροκροτεί και να επιβραβεύει τον Μαέστρο και τους συνεργάτες του.
Η συναυλία ήταν Πανηγυρική όμως γιατί τελευταία; Το κοινό έδειξε πως θέλει κι άλλο, θέλει ακόμα, encore, encore, encore…
[ Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]
