(Ασκήσεις επί χάρτου)
Κάθομαι στο ζεστό πεζούλι της αυλής με δεμένα μάτια. Με κλειστά μάτια κι όμως βλέπω βεραμάν και λιλά μετεικάσματα. Καλειδοσκοπικά παιχνίδια του αμφιβληστροειδή και του εγκεφάλου.
Κατ’ εντολήν η τυφλόμυγα εγώ αποκαλύπτεται και τα μάτια αντιδρούν στα φωτεινά ερεθίσματα. Δεκαετίες μ’ απασχολεί κι ακόμα δεν απάντησα στο ερώτημα πώς η χημική και η ηλεκτρική ενέργεια που βομβαρδίζει τις ίριδες γίνεται συνειδητή εμπειρία;
Η πράσινη αυτοκρατορία απλώνεται δωρεάν μπροστά μου. Εισπνέουν- εκπνέουν και θροΐζουν φύλλα και φυλλαράκια. Δέντρα υψώνονται κι ορίζουν το οπτικό πεδίο. Από τα αριστερά με παγιδεύει η πληθωρική καστανιά κι οι καρποί της που λάμπουν ήδη. Οι κάμερες μάτια στρέφονται αργά κι εστιάζουν στο διπλανό διώροφο παλιό σπίτι με τις γκρίζες πηλιορείτικες πλάκες για σκεπή και τα νοικοκυρεμένα τζάκια. Θαύμα: αστραπιαία αρπάζει στη σαγήνη της το βλέμμα μου, μια τεράστια σπάνια λιβελούλα που φτεροκοπά τολμηρά, βιαστικά και λαίμαργα το εφήμερόν της. Ένα ανεπαίσθητο γαργαλητό στο πόδι κατεβάζει ασυναίσθητα τη ματιά μου εκεί. Διώχνω άτσαλα με το χέρι τη βρωμούσα που γλεντάει καμαρωτή το ταξίδι της στη γάμπα μου. Ανατρέπεται και μάχεται εναγώνια. Τα καταφέρνει και επί το ορθόν αναστρέφεται. Ας πάει στο καλό της ! Ξαναπιάνω της ματιάς μου το νήμα. Πλατάνια- σπίτια τζιτζικιών στο πλάνο βεβαιώνουν το αέναο. Μια άσχημη βρύση έξω απ’ τα κάγκελα καμώνεται την κυρία και με νευριάζει.
Ωωωπ …οι μυημένοι γραφιάδες του σεμιναρίου ολόγυρα από τον Δάσκαλο ζωντανεύουν τα υπέροχα παλιακά τραπεζάκια καφενείου. Αυτοσχέδια ατμοσφαιρική χορογραφία μπροστά στην πρόσοψη του διώροφου πέτρινου σπιτιού. Κι ο μύστης συνεχώς «φράχτες» στήνει για να πυροδοτήσει το πνεύμα τους.
Μα εγώ αιχμαλωτίζομαι από τα τετράγωνα που πλέκουν τα σιδερένια κάγκελα στο υπέρθυρο της εξώθυρας κι αναγνωρίζω τις ιστορίες βλέμματος μου αφηγούνται. Για κοριτσάκια –ων πρώτον ην εγώ– σκαρφαλωμένα στις σιδερένιες αμπάρες πίσω από την πόρτα και με κολλημένα στο υπέρθυρο μέτωπα. Για μαγεμένα κοριτσάκια που ρουφάνε με τα μάτια τον θαυμαστό κόσμο και μ’ άγρια χαρά κατασκοπεύουν εκ του ασφαλούς τους ανύποπτους διαβάτες.
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: Salvador Dalí.]
Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.
