Καθόταν κάτω από την ελιά, πίσω του τα γυαλιστερά σκαλιά, η διπλή ξύλινη πόρτα, ολόκληρο το σπίτι επενδυμένο με αληθινή πέτρα, στο πλάι το φρεσκοκουρεμένο γκαζόν και η πισίνα που έμοιαζε να αιωρείται, καθόταν ακίνητος κάτω από την ελιά, με το κεφάλι χωμένο ανάμεσα στις παλάμες του να γέρνει στο χώμα, όπως έγερνε κι η γραβάτα του.
Είχε επιστρέψει λίγο πιο πριν, στο γραφείο οι συνηθισμένες εντάσεις, όφειλαν να ξέρουν ότι αυτός είχε το πάνω χέρι και το καθετί περνούσε από τον έλεγχό του, στο σπίτι θα τον περίμεναν τα παιδιά και η Ελένη, στον δρόμο σκέφτηκε να κάνει μια στάση στο πατρικό του, όμως αυτό θα τον έβγαζε εκτός προγράμματος, άλλωστε οι κουβέντες με τον πατέρα σχεδόν πάντα τον εκνεύριζαν, αποπνικτική η ζέστη στο αυτοκίνητο, αύριο θα έστελνε να ελέγξουν το κλιματιστικό, προς στιγμή του ’ρθε να πετάξει τη γραβάτα έξω από το παράθυρο, αλλά σπίτι θα τον περίμενε η Ελένη μαζί με τα πεθερικά του, όπως συνήθως τα απογεύματα, κι η γραβάτα συνιστούσε ένδειξη της δικαιολογημένης του εκτίμησης.
Πέρασε κάτω από την πύλη του γκαράζ, έσπρωξε με τον ώμο την πόρτα του πλυσταριού, εκείνη παρέμεινε ακίνητη, μια απροσδιόριστη αίσθηση αδιεξόδου τον κυρίευσε, ξεκλείδωσε γρήγορα, μέσα δροσιά, φώναξε τα ονόματά τους, ανέβηκε τις σκάλες, άκουγε τα βήματα πίσω του να σβήνουν πλαδαρά, κανένας –κάποια υποχρέωση θα είχαμε και το ξέχασα, ευτυχώς η Ελένη φροντίζει για όλα– κι όπως το βλέμμα του έπεσε λοξά στον καθρέφτη αναρωτήθηκε αν θα μπορούσε τώρα να λύσει τη γραβάτα.
Ήχος μηνύματος στο κινητό. «Εμείς φεύγουμε. Απέχεις πολύ από αυτό που μου αξίζει. Για τα πρακτικά και τις λεπτομέρειες θα σε ειδοποιήσω.»
Καθόταν ακίνητος κάτω από την ελιά, που μια βδομάδα νωρίτερα είχε δώσει οδηγίες να φυτέψουν, η Ελένη το είχε ζητήσει, «θα πρόσθετε» είπε «περισσότερη μεγαλοπρέπεια», χιλιάδες τζιτζίκια τερέτιζαν τώρα μέσα στα φυλλώματα, μέσα στο γεμάτο φως του καλοκαιριού, μέσα στο κεφάλι του, τερέτιζαν ασταμάτητα τα τζιτζίκια και το κεφάλι του έγερνε κάτω απ’ το φως, όλο έγερνε σαν την τσαλακωμένη πια γραβάτα του, όλο έγερνε πάνω στο χώμα.
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Όλο τον Ιούλιο δημοσιεύουμε κείμενα για τον καύσωνα. Στείλτε κι εσείς το δικό σας!]
Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.
