Από το πολύ ενδιαφέρον βιβλίο του Frank McDonough The Gestapo: The Myth and Reality of Hitler’s Secret Police μαθαίνουμε πολλά για τη δράση της πανίσχυρης Γκεστάπο. Όπως, για παράδειγμα, ότι οι πράκτορές της δεν ξεπερνούσαν τους 1.500, όμως αυτό που την καθιστούσε πανίσχυρη ήταν η συνεργασία των Γερμανών πολιτών και οι καταγγελίες τους. Η Γκεστάπο είχε καταγράψει χιλιάδες πολίτες ως «εθνικούς συναδέλφους», με δεδομένα χαρακτηριστικά: ετεροφυλόφιλοι, οικογενειάρχες με πολλά παιδιά αρείων χαρακτηριστικών, με καλή θέση εργασίας. Στην αρχή, βέβαια, της ναζιστικής κυριαρχίας στόχος ήταν οι κομμουνιστές, οι θρησκευτικές μειονότητες και οι ομοφυλόφιλοι, οι Εβραίοι ακολούθησαν. Στο πλαίσιο της αποναζιστικοποίησης της Γερμανίας και της γενναιόδωρης χρηματοδότησης από τις ΗΠΑ ώστε το δυτικογερμανικό οικονομικό μοντέλο να φανεί πολύ πιο επιτυχημένο από το ανατολικογερμανικό, η Γερμανία γύρισε γρήγορα σελίδα, οι περισσότεροι φάκελοι πολιτών καταστράφηκαν και το 60% των υψηλόβαθμων στελεχών της Γκεστάπο πήρε θέση δικαστή.
Από τα αξιοπερίεργα του βιβλίου: η καταγραφή των αρχείων της Γκεστάπο γινόταν με σύστημα κατασκευασμένο από την ΙΒΜ. Τις στολές της Γκεστάπο της είχε σχεδιάσει ο Hugo Boss. Κάθε στρατόπεδο συγκέντρωσης στέγαζε στην ουσία κι ένα χημικό εργοστάσιο στο οποίο πειραματιζόταν η εθνικοποιημένη τότε φαρμοβιομηχανία IG Farben, που μετά τον πόλεμο διασπάστηκε σε πολλές εταιρείες. Τα ονόματά τους γνωστά: Bayer, Agfa, BASF και Sanofi. Επιπλέον, επειδή η γερμανική Coca Cola κατά τη διάρκεια του πολέμου είχε έλλειψη ενός σιροπιού, έφτιαξε ένα νέο αναψυκτικό. Το όνομα αυτού: Fanta!
Ανέκδοτα σχέδια του Βαν Γκογκ
Οι γαλλικές εκδόσεις Seuil ανακοίνωσαν ότι θα εκδώσουν ένα μπλοκ με ανέκδοτα σχέδια του Βαν Γκογκ που ανακαλύφθηκε πρόσφατα. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει τον Νοέμβριο σε πολλές χώρες ταυτόχρονα (Γαλλία, ΗΠΑ, Μ. Βρετανία, Γερμανία, Ολλανδία και Ιαπωνία), όμως για την ώρα οι μόνοι που το έχουν δει είναι οι ιδιοκτήτες του και ο Γάλλος εκδότης. Περισσότερες πληροφορίες στη συνέντευξη τύπου που θα δοθεί στο Παρίσι γύρω στα μέσα Νοεμβρίου.
Δήμαρχος ένας σκύλος!
Στο χωριό Cormorant της Μινεσσότα εξελέγη για τέταρτη συνεχόμενη (μονοετή) θητεία ως δήμαρχος ο Duke, σκύλος της ράτσας Μεγάλος Πυρηναίος. Το χωριό έχει 1.039 κατοίκους, επειδή όμως για την ψηφοφορία απαιτείται η καταβολή ενός δολλαρίου, η αποχή είναι τεράστια. Τέτοια, που ο σκύλος εξελέγη με 12 ψήφους, κατατροπώνοντας τον αντίπαλό του, έναν καταστηματάρχη της περιοχής! Αμερικανικά ήθη ή κατάντια της πολιτικής;
H Ιταλία προσφέρει 500 ευρώ σε κάθε 18χρονο για να επενδύσει στον πολιτισμό
Κατεβάζοντας μια εφαρμογή στο κινητό τους, οι νέοι 18 χρονών της Ιταλίας αποκτούν έναν λογαριασμό 500 ευρώ για να τα ξοδέψουν έως τις 31 Δεκεμβρίου σε προϊόντα (αγορές βιβλίων, cd κ.λπ.) ή δράσεις πολιτισμού (θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες, εισιτήρια σε μουσεία και εκθέσεις κ.λπ.). Το ιταλικό υπουργείο Πολιτισμού υπολογίζει ότι θα διατεθούν 290 εκατομμύρια ευρώ συνολικά κι ότι από αυτή την ενέργεια θα ωφεληθούν 574.593 νέοι. Παρά τη δυσχερή οικονομική της θέση, η Ιταλία φαίνεται διατεθειμένη να στηρίξει τον πολιτισμό και την παιδεία, μάλιστα η κυβέρνηση Ρέντσι ανακοίνωσε ότι του χρόνου αντίστοιχο ποσό θα προσφερθεί στους εκπαιδευτικούς για την καλύτερη κατάρτισή τους. Αξιέπαινη προσπάθεια, μακάρι να είχαμε κι εμείς ανάλογες δυνατότητες ή έστω σκέψεις…
[Φωτογραφία: Jacques Henri Lartigue (1931).]
