Η Στέλλα Αλεξοπούλου γεννήθηκε στο Καράτσι του Πακιστάν κι έζησε τα παιδικά της χρόνια στην Ανατολική Αφρική. Σπούδασε ελληνική και αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, έκανε μεταπτυχιακά στην Αγγλία και υπηρέτησε ως εκπαιδευτικός στο ΑΠΘ στο ΤΕΙ Αθήνας.
Βιβλία της: Η δωρεάν διαδρομή, Μουσών 9, Κλαράκι μυρτιάς. Έχει μεταφράσει τον Συμβολισμό του Τσαρλς Τσάτγουικ (Ερμής, 1978).
ΙΔΙΩΤΕΙΑ
Μου συνέβηκε
ο εαυτός μου
σαν δυστύχημα,
υγρή ελληνική ταινία
“Μάνα δε θέλω να γεράσω εδώ”.
Στριγγλίζει
αυτό που χτύπησε
και χτυπήθηκε
και σ’ εγκαταλείπουν
στο δικό σου αίμα να πνίγεσαι.
Κομμένο υστερικό φως
φτύνεις φόβο, πλήξη
βωβή μέσα σ’ ένα λαό
αδιάβροχες λέξεις
βασανισμένες κυνηγημένες εκφράσεις.
Είσαι ακατάλληλη. Σαν το λαό σου
φθαρμένη. Απαγορευμένη.
Κι ένα ακόμα ποίημα, προφητικό θαρρείς, από το τελευταίο βιβλίο της:
ΧΑΙΡΕ ΘΑΛΑΣΣΑ
Τελείωσαν οἱ μέρες τῆς θάλασσας
ἀκούω πιὰ μόνο τή φωνή της σε κοχύλι.
Ὤ μέρες τῆς παλίρροιας ποὺ περίμενα
νά ’ρθει ὁ ὠκεανὸς βρυχώμενος
καὶ νά ’ναι τώρα μέρες τῆς ἄμπωτης
ποὺ σὲ βλέπω θάλασσσα
γιὰ πάντα νὰ φεύγεις μακριά μου.
Ἀντίο ὠκεανέ, χαῖρε καὶ σύ θάλασσα.
