frear

Ἐπιλογὲς ἀπό βιβλία τοῦ 2015 – τοῦ Νίκου Ὀρφανίδη

Καταθέτοντας τὶς ἐπιλογές μου γιὰ βιβλία τοῦ 2015 ποὺ ἔτυχε νὰ πέσουν στὰ χέρια μου, ἀναφέρω πρῶτα τὸ συγκλονιστικὸ βιβλίο μὲ τὶς ἠχογραφημένες διηγήσεις τοῦ ἁγίου Γέροντος Πορφυρίου γιὰ τὴ ζωή του, μὲ τίτλο, Θὰ σᾶς πῶ, (Ἐκδόσεις Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος, Μήλεσι 2015), ὅπου ἔχεις τὴν αἴσθηση πὼς κάθεσαι δίπλα ἀπὸ τὸν ἅγιο καὶ σοῦ ψιθυρίζει ἁπαλά, μὲ ἐκείνη τὴ χαρακτηριστικὴ φωνούλα του, τὰ τῆς ζωῆς του, μὲ ἕνα τρόπο ἄμεσο, ποὺ σὲ πάει σὲ ἄλλους τόπους καὶ τρόπους ἁγιασμοῦ καὶ χάριτος. Ἕνα βιβλίο συνέχεια ἐκείνου τοῦ πρώτου μὲ τίτλο Βίος καὶ Λόγοι, ποὺ ἀποτελεῖ τὸ κορυφαῖο βιβλίο τοῦ αἰῶνος.

Μαζὶ μὲ αὐτὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, τὸ Θὰ σᾶς πῶ, Ἠχογραφημένες διηγήσεις τοῦ ἁγίου γιὰ τὴν ζωή του, εἶναι καὶ τὸ βιβλίο τοῦ ἀρχιμανδρίτη Ἀνανία Κουστένη, Λόγοι γιὰ τὸν Ἅγιο Πορφύριο (Ἀκτή, Λευκωσία 2015), ὅπου κατατίθεται μιὰ ἄλλη προσωπική, συγκλονιστική, διάσταση τοῦ βίου τοῦ ἁγιασθέντος Γέροντος, καθὼς καὶ ἡ ἀποκάλυψη τοῦ τόπου καὶ τοῦ τρόπου τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀπὸ τὸν Γέροντα Ἀνανία, μὲ ἕνα λόγο συγκλονιστικῆς ἀμεσότητος ἀλλὰ καὶ ἁπαλότητος. Λόγοι καὶ Κείμενα πατρικά, στιβαρὰ καὶ σπουδαῖα, γιὰ τὸν κλονιζόμενο Ἑλληνισμὸ καὶ τὴν ἐποχή μας, κείμενα οἰκοδόμησης ψυχῆς.

Ἀπὸ τὸν τόπο τῆς πεζογραφίας εἶναι, θὰ ἔλεγα, τὸ βιβλίο τοῦ Βάσου Ν. Πτωχόπουλου Περιπλανώμενος Δυστυχισμένος, Ἱστορίες μὲ τραγούδια, (Ἐκδόσεις Κουκκίδα, Ἀθήνα 2015) ἕνα «σπονδυλωτό», θὰ ἔλεγα, «πεζογράφημα μὲ πονεμένες ἱστορίες», μὲ ἕνα λόγο ἐκπληκτικῆς ἀφηγηματικῆς ἀμεσότητας καὶ μαγείας, σπαρακτικῆς καὶ συγκλονιστικῆς στὴν ἀνάπτυξή της, ὅπου τὸ ὁδοιπορικὸ τοῦ βίου, ἡ ἐξορία, ἡ περιπλάνηση καὶ ἡ δυστυχία, ἀλλὰ καὶ κατ’ ἐπέκταση ἡ περιπέτεια τῆς πατρίδος, μὲ μιὰ λανθάνουσα μυθοπλασία ἑνὸς στιβαροῦ ἀφηγητῆ, ποὺ ἀποκαλύπτει καὶ ἀναδεικνύει κόσμους καὶ κόσμους, ἀπὸ τὴν κατεχόμενη Γιαλοῦσα, στὴν ἁγιασμένη Καρπασία, ὥς τὴν Ἀγγλία, τὴν Ἑλλάδα, καὶ τοὺς δρόμους τῆς παλιᾶς Λευκωσίας καὶ ἐκεῖνο τὸ ἱστορικὸ πιὰ «Αἰγαῖο.»

Μαζὶ μὲ αὐτὸ εἶναι καὶ τὸ βιβλίο τοῦ Σάββα Παύλου Φώναξε τὰ παιδιά, (Ἐκδόσεις Κουκκίδα, Ἀθήνα 2015) μὲ σπουδαῖα ἀφηγήματα γιὰ ἕνα τόπο ποὺ ἔχει φύγει, μὲ τὸν συνακόλουθο καημὸ καὶ τὸν πόνο, μὲ τὴν προσωπικὴ ἀφηγηματικὴ γραφή του, καθὼς καὶ τὴν πικρὴ καὶ ἐπώδυνη εἰρωνεία ποὺ διαπερνᾶ τὴ γραφή του. Εἶναι στὸν Σάββα Παύλου ἡ ἀνατρεπτικὴ πορεία τῆς ἀφήγησης, ποὺ τὸν χαρακτηρίζει, κι ἐκείνη ἡ ἀπροσδόκητη κάθε φορὰ ἀφηγηματικὴ ἔξοδος, ἔτσι ἀκαριαῖα μὲ ἕνα λόγο ἐπιγραμματικό.

Μιλώντας, τέλος, γιὰ τὴν ποίηση τοῦ 2015 στέκομαι στὸ βιβλίο τοῦ Ἠλία Γκρῆ Λήθαργος κόσμος, ποίηση 1977-1987, (ἐκδόσεις Γκοβόστη, Ἀθήνα 2015), μὲ ἐκεῖνα τὰ παλαιότερα ποιήματά του συγκεντρωμένα σὲ ἕνα τόμο, ὅπου ἡ πικρὴ καὶ στυφὴ γεύση μιᾶς ποίησης στιβαρῆς τοῦ ὑπαρξιακοῦ σπαραγμοῦ καὶ τῆς ἐρημίας, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀνάδειξη τοῦ τόπου τῆς ἐνδοχώρας τῆς πατρίδας, μέσα ἀπὸ μιὰ ποίηση προσωπική, ποὺ συνοψίζει τὴ συλλογικὴ μνήμη, μὲ ὅλα ἐκεῖνα τὰ σπαράγματα καὶ τὰ ἐρείπια καὶ τὰ συντρίμια της.

[Πρώτη δημοσίευση στό ἠλεκτρονικό Φρέαρ. Ἔργο: Alexey Kondakov.]

Σε λίγο καιρό κοντά σας με νέο ηλεκτρονικό τεύχος στο mag.frear.gr

Mag.frear.gr – Τα ηλεκτρονικά μας τεύχη

%d bloggers like this: