Προτείνω τα ακόλουθα βιβλία που εξεδόθησαν το 2015:
1. Ηλία Μαγκλίνη, Πρωινή Γαλήνη, μυθιστόρημα, Μεταίχμιο: Γιατί δεν το άφησα από τα χέρια μου• για τα πετάγματα της ιστορίας, για την καθαρότητα, το αβίαστο της γραφής. Γιατί αφηγείται τα μικρά και τα μεγάλα. Τα ατομικά και τα συλλογικά. Γιατί γράφει με ψυχραιμία για τις κακοδαιμονίες, την επιθετικότητα των πολιτών της χώρας μας.
2. Μάρκου Μέσκου, Άλφα Βήτα, Ποιήματα, Κίχλη: Ποιήματα ωριμότητας, συμπυκνωμένης γνώσης και ελεγχόμενης ευαισθησίας. Σε στίχους που κυλούν αρμονικά, ενώ υποστηρίζει ο ένας στίχος τον άλλον.
3. Γιάννη Ευσταθιάδη, Μαύρο Εκλεκτό, διηγήματα, Μελάνι: Γιατί ο λόγος είναι λιτός, ουσιαστικός και εκλεκτικός. Γιατί δίδεται η άλλη όψη της καθημερινότητας με χιούμορ και διακριτικό σαρκασμό.
4. Σωλ Μπέλοου, Οι περιπέτειες του Ώγκι Μαρτς, μυθιστόρημα, μετάφραση Μιχάλης Μακρόπουλος, Καστανιώτης: Γιατί μιλάει με τρόπο πυκνό και περιγράφει καταιγιστικά τις περιπέτειες του ήρωα, που αναζητεί την τάξη στο χάος του κόσμου, που προσαρμόζεται στις αλλαγές, που δεν διστάζει να ζήσει ακραία σε ένα κόσμο που διαρκώς μεταβάλλεται. Γιατί το ένα γεγονός περικλείει πολλά άλλα περιστατικά, τα οποία άλλοτε συρρικνώνονται και άλλοτε πάλι επεκτείνονται.
5. Ορχάν Παμούκ, Κάτι παράξενο στο νου μου, μυθιστόρημα, μετάφραση Στέλλα Βρετού, Ωκεανίδα: Γιατί πρωταγωνιστεί η Κωνσταντινούπολη, η πόλη των αντιθέσεων και των συνεχών εναλλαγών, ο τόπος που φιλοξενεί ποικίλες τάσεις και στάσεις, διαχρονικές πολιτιστικές εκφράσεις. Γιατί αποδίδεται το άρωμα των δρόμων της, η πρόσφατη ιστορία της μέσω των περιπετειών απλών καθημερινών ανθρώπων, που την βλέπουν να γιγαντώνεται, αλλά και να κρατά την παλιά φυσιογνωμία της. Γιατί ο Ορχάν Παμούκ, με τη δυναμική γραφή του, αναπαριστά πειστικά τις διακλαδώσεις της πόλης και τις διαδρομές του νου.
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ.]
