Οι άνθρωποι και τα πουλιά
Οι άνθρωποι – αν είναι παιδιά βαθιά το νιώθουν μέσα τους – συγγενεύουν με τα πουλιά. Όταν τα θωρούν να πετούν, δοκιμάζουν –θαρρείς– την αίσθηση της ελευθερίας που δίνει το πέταγμα. Είναι και αυτοί πουλιά, χωρίς αμφιβολία –πλην όμως με αδιόρατα φτερά–, ταμένοι να φτερουγίζουν από πρόσωπο σε πρόσωπο, ανάμεσα σε αθάνατες υποστάσεις, μεταξύ γης και ουρανού.
Αθήνα, 2 Ιουνίου 2015
Εαυτός
Αυτό που ονομάζεται εαυτός δεν είναι τίποτα άλλο από την επώδυνη υπόμνηση ενός ασίγαστου απέραντου και αιώνιου πόθου για Εσένα!
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: Gilbert H. Grosvenor.]
Αθήνα, 21 Μαΐου 2015
