Η θεολογία είναι η άρνηση του Θεού. Η παράλογη ιδέα να ζητεί κανείς επιχειρήματα για να αποδείξει την ύπαρξή του! Όλα αυτά τα εγχειρίδια δεν αξίζουν ούτε ένα επιφώνημα της αγίας Τερέσας. Από τότε που υπάρχει η θεολογία, καμία συνείδηση δεν κέρδισε μια επιπλέον βεβαιότητα, γιατί η θεολογία δεν είναι παρά η άθεη άποψη της πίστης. Το έσχατο μυστικιστικό ψέλλισμα είναι πιο κοντινό στον Θεό απ’ όσο η Θεολογική Σύνοψη. Ό,τι είναι θεσμός και θεωρία παύει να είναι ζωντανό. Η Εκκλησία και η θεολογία εξασφάλισαν στον Θεό μια διαρκή αγωνία. Μόνο ο μυστικισμός κατά καιρούς τον αναζωογόνησε.
*
Εάν ήμουν ποιητής, δεν θα σταματούσα την εκδίκηση του Νέρωνα. Θα ήξερα αυτό που πρέπει να γράψω για τη μελαγχολία των τρελών αυτοκρατόρων. Χωρίς έναν Νέρωνα, μια αυτοκρατορία που ψυχορραγεί δεν έχει ύφος, μια παρακμή χάνει κάθε ενδιαφέρον.
*
Ο Σαίξπηρ και ο Ντοστογιέφσκι κάνουν να επιμένει μέσα σας η λύπη που δεν είστε ένας άγιος ή ένας εγκληματίας. Αυτοί οι δύο τρόποι αυτοκαταστροφής…
*
Στη Δευτέρα Παρουσία δεν θα βαρύνουν παρά τα δάκρυα.
[Από το βιβλίο Ε.Ν. Σιοράν, Για δάκρυα και για αγίους, μτφρ. Σοφία Μωραΐτη-Καπετσώνη, Ευθύνη/Αναλόγιο, Αθήνα 2000. Στη φωτογραφία που ακολουθεί οι Σιοράν, Ιονέσκο, Ελιάντε.]
