ΚΑΤΑΦΥΓΙΑ
Τις ατέλειωτες ώρες που ρεμβάζεις
και ονειρεύεσαι με μάτια ανοιχτά
μπροστά σου ο κόσμος αλλάζει
μεταμορφώνεται
γίνεται παράδεισος ή κόλαση
όταν η αγάπη σε ξαναγεννάει
ή όταν ο έρωτας σε καταθλίβει
γίνεσαι πουλί και πετάς
κι άλλες φορές μικρός και δειλός
βαριανασαίνεις,
κοντοστέκεσαι
κι αρχίζεις να περιπλανιέσαι
ψυχή τε και σώματι
ώσπου στο τέλος αποκαμωμένος
ψάχνεις καταφύγια παρηγοριάς
σε πεπατημένες οδούς
συνήθειες
και βεβαιότητες.
[Ο πίνακας είναι του Philip Taaffe.]
