frear

Δύο ποιήματα – της Γεωργίας Βεληβασάκη

ΕΝΘΑΔΕ ΚΕΙΜΑΙ

Ο ήχος φυλάει την αγωνία που η σιωπή εγκυμονεί
Το βουνό τον ίσκιο του
Τα ονόματα τα πήρε κιόλας ο αέρας
Κι ήθελα να δω πίσω απ’ το βουνό της σιωπής
Ν΄ ακούσω ήθελα τον ήχο του ίσκιου του

Σημαίνουν απόψε οι φωνές των νεκρών
Οι φίλοι μου όλοι έχουν πεθάνει
Μα οι μαύρες τρύπες του κόσμου δεν γέμισαν ακόμα
Δεν είδαν όλοι ακόμα το σκοτάδι
Ακόμα υπάρχουν παιδιά

Αχ ανάσες μικρές ησυχάστε
Προσδοκώ ανάσταση παθών
Και ζωή του παρόντος
Αμήν

Υ.Γ. Σημείο βαρύ
Ακριβή μοναδικότητα
Επιστρέφω σε λίγο

ΤΟ ΦΟΡΕΜΑ

ξύπνα, μάνα, έρχονται οι άλλοι
η νύχτα θα γίνει πυροτέχνημα απόψε
κράτα μου το χέρι, μην κλαις
μια βροχή από πεφταστέρια θα στολίσει τα μαλλιά σου

ύστερα τα πουλιά θα πετάξουν μακριά
θ’ ανοίξει η γη, ο βράχος θα κυλήσει
πέτρα θα γίνει, βότσαλο απαλό, μη φοβάσαι μάνα

να, τους βλέπω κιόλας στην άκρη του κρεβατιού
ένα χαμόγελο έχουν κρυμμένο για μένα
ένα χαμόγελο σαν το δικό σου

θυμάσαι τότε που με φύλαξες πρώτη φορά;
που μ’ έντυσες μετά με τ’ ακριβά σου;
αχ, πόσο δεν ήθελα να αποχωριστώ εκείνο το σώμα σου

το φόρεμά μου τώρα θα βγάλω
θα το απλώσω στα πόδια σου
σύννεφο θα γίνω γιορτινό
φως της θάλασσας – μη λυπάσαι

πώς να ‘ναι τα κύματα, τάχατες; πούθε πηγαίνουν;
γυρνάνε άραγε ποτέ; θα με ξαναδείς;

τα χέρια απλώνω, πιάσε με
δεν είμαι έτοιμη, μάνα, τα παιδιά πεινάνε

να τα προσέχεις

Σε λίγο καιρό κοντά σας με νέο ηλεκτρονικό τεύχος στο mag.frear.gr

Mag.frear.gr – Τα ηλεκτρονικά μας τεύχη

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly