Όπως η θάλασσα
Μέρες πολλές
πλάι σε θάλασσα
ήρεμη
γαλήνια
που σε καθρέπτιζε
πιστά
ατέρμονα
ενώ τα βότσαλα
μεθυσμένα
από αδιάκοπα φιλήματα
τρέκλιζαν
λαμπυρίζοντας
κάτω από τα γυμνά μας πόδια
μέρες πολλές
μιλούσαμε για εσένα
και λέγαμε πως
όπως η θάλασσα δεν ξεχνά
αυτές τις λευκές πέτρες
έτσι και εσύ
δε θα μας ξεχάσεις ποτέ
και θα γυρεύεις
θα αφουγκράζεται
όπως η θάλασσα
επίμονα
αδιάλειπτα
τα πέτρινα στόματά μας
θα συνορεύεις
σε κάποιες λησμονημένες ακρογιαλιές
με την απολιθωμένη μας μνήμη
μέχρι την κοινή Ανάσταση
[Ο πίνακας είναι του Joaquín Sorolla.]
