frear

Τρία ποιήματα για την ποίηση – του Γιώργου Αγγελόπουλου

Δωρεά αίματος

Γράφω πάντα με κόκκινο μελάνι
ειδάλλως η ψυχή δεν ξεδιψά.
Με το μπλε το χαρτί θυμίζει
ένα μικρό κομμάτι ουρανού.
Κάνω να πιάσω τη σελίδα
και η παλάμη μου μένει άδεια.
Με το μαύρο, μοιάζει το χαρτί
μ’ ένα μικρό κομμάτι σύμπαντος
και στο σύμπαν, την αλήθεια θα πω,
ακόμα δεν έχω ταξιδέψει.
Με το κόκκινο όμως
η σελίδα είναι σαν ένας λεκές από αίμα.
Και νιώθω τόση συγκίνηση κι ευθύνη
καθώς γεμίζω τις σελίδες
όπως ένας εθελοντής αιμοδότης.

Μέσα σε σπηλιές

Μέσα σε σπηλιές, μέσα σε βυθούς
ψάχνεις το μαργαριτάρι και το διαμάντι.
Μάταιος κόπος.
Νερό και χώμα θέλει ο σπόρος για ν’ ανθίσει
μα και καρδιά κηπουρού.
Τα ρυάκια θα σχηματίσουν διακλαδώσεις
που δεν υπολόγιζες
θα βρούνε μόνα τους τον δρόμο.
Θα χυθούν στο υπέδαφος και μέσα κει
στην κυοφορία τού αόρατου
θα στερεωθεί ο πλάτανος
που θα σταθεί μια στιγμή ο ταξιδιώτης να πάρει κουράγιο,
να κοιτάξει κατά πού θα τραβήξει.
Φτάνει να μη σου λείπει το νερό,
μια χούφτα χώμα.

Ωδίνες

Πάντα είχαν ωδίνες οι γέννες μου.
Μα τώρα έρχεται κάπου – κάπου κι ένας φόβος
σαν σκιά πάνω από τους στίχους.
Συγκατοικούμε βλέπεις σ’ ένα δημόσιο νοσοκομείο
γεμάτο αργόσχολους, ουρές φωνές και φακελάκια.
Τώρα οι επιπλοκές υπάρχουν πριν τον τοκετό.
Γι’ αυτό και πρέπει, αν είναι ανάγκη,
ακόμα και με σπασμένα νερά
να σιωπάω.

⸙⸙⸙

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: Jill Freedman. Δείτε τα περιεχόμενα του έκτου ηλεκτρονικού μας τεύχους εδώ.]

Σε λίγο καιρό κοντά σας με νέο ηλεκτρονικό τεύχος στο mag.frear.gr

Mag.frear.gr – Τα ηλεκτρονικά μας τεύχη

%d bloggers like this: