Στο δικό μου θέατρο
οι σκιές των ηθοποιών κρύβονται στα παρασκήνια
Το τρίτο κουδούνι δεν χτυπά ποτέ
Ο υποβολέας είναι κρυμμένος κάτω απ’ τα σανίδια
και σαν τρελός ψιθυρίζει ατάκες που δεν ακούει κανείς
Οι προβολείς δείχνουν μόνο γόπες που βγάζουν ακόμα καπνό
Όλοι φοράνε την σάρκα κάποιου άλλου
επειδή δεν βρήκαν την δική τους
Ο σκηνοθέτης είναι κωφάλαλος και το κοινό τυφλό
Ο πρωταγωνιστής είναι ο καθρέφτης
κι αν ποτέ δεν τολμήσει να ανέβει στην σκηνή
καλύτερα να κρεμαστεί από το σκοινί που κλείνει την αυλαία
αφού ο θάνατος δεν είναι παρά η πρώτη πράξη.
⸙⸙⸙
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: Josef Sudek. Δείτε τα περιεχόμενα του πέμπτου ηλεκτρονικού μας τεύχους εδώ.]
