frear

Τη νύχτα, δίπλα στα δέντρα – της Ντενίς Λέβερτοφ

Μετάφραση: Μυρτώ Χαρβαλιά

Η ΑΝΟΙΞΗ

Τα κόκκινα μάτια των κουνελιών
δεν είναι θλιμμένα. Κανείς δεν περνά πια
απ’ το δύστυχο χρυσό χωριό πλέοντας
σ’ όμορφη βάρκα. Ακόμα και το ηλιοβασίλεμα
το αφήνει στην ησυχία του. Κι αν οι
κουρτίνες είναι στραβά βαλμένες
δεν είναι λάθος κανενός.
Γύρω-γύρω και γύρω-γύρω και γύρω-γύρω
παντού ο ίδιος ήχος
από ρόδες που φεύγουν και από πράγματα
που μεγαλώνουν, γερνάνε και
σιωπούν. Κι αν τα σκυλιά
γαυγίζουν το ένα στ’ άλλο
όλη νύχτα, και αν τα μάτια τους
πετούν σπίθες ολοκόκκινες, αυτό
δεν είναι δουλειά κανενός. Έχουν
άπλετο χώρο σκοταδιού
για να γαυγίσουν. Τα κουνέλια
θα δείξουν τα δόντια τους
στ’ ανοιξιάτικο φεγγάρι.

(1957)

[Tο ποίημα περιλαμβάνεται στη συλλογή Collected Earlier Poems 1940-1960, εκδ. New Directions (1979)].

ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΑ(Ν)

Όταν άνοιξα την πόρτα
βρήκα τα φύλλα του αμπελιού
να συζητούν μ’ αμέτρητους
ψιθυρισμούς.
Η παρουσία μου έκανε
την πράσινη πνοή τους να σωπάσει,
σαν από ντροπή, όπως ακριβώς
κι οι άνθρωποι σηκώνονται απότομα, κουμπώνουν το σακάκι,
σαν να έφευγαν μόλις, σαν
η συζήτηση να είχε φτάσει στο τέλος της
τη στιγμή που ήρθες.
Mου άρεσε,
όμως, η κλεφτή ματιά μου
στις ανεξήγητες
χειρονομίες τους. Μου άρεσε ο ήχος
των τόσο προσωπικών φωνών τους. Την επόμενη
θα κινηθώ όπως το συνετό ηλιόφως, θα μισανοίξω
την πόρτα, θα κρυφακούσω
ήρεμα.

(1999)

[Από την ποιητική της συλλογή This Great Unknowing: Last Poems, εκδ. New Directions Publishing, 1999.]

Η Denise Levertov (1923-1997) γεννήθηκε στο Ίλφορντ της Αγγλίας κι έζησε στις ΗΠΑ. Παραμένει μία από τις πιο γνωστές Αμερικανίδες ποιήτριες αλλά και από τις πιο ξεχωριστές ποιητικές φωνές. Υπήρξε μέλος της ποιητικής σχολής του Black Mountain. Η ίδια θεωρούσε πως η διαδικασία της ποίησης ήταν μιας μορφής προσκύνημα ή πνευματικό ταξίδι που θα οδηγούσε στην αλήθεια. Οι ποιητικές της εικόνες είναι άλλοτε αιχμηρά σαφείς και προσωπικές κι άλλοτε αμφίσημες, συννεφιασμένες, πάντα απορρέουσες από την πραγματικότητα που μας περιβάλει και τη μαγεία της.

«Δεν ήταν άνθρωπος που θα σου έλεγε: ‘ω, δεν θα πιστέψεις τι μου συνέβη!’, εκείνη θα έλεγε απλώς: ‘Ω, κάτι με επισκέφτηκε…Θα ήθελες ένα μπισκότο;’» λέει η Τζαν Ουάλλας, η τελευταία γραμματέας και παλαιότερα μαθήτριά της.

⸙⸙⸙

[Πρώτη δημοσίευση των μεταφράσεων στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Zωγραφική: Gabriele Münter. Δείτε τα περιεχόμενα του τέταρτου ηλεκτρονικού μας τεύχους εδώ.]

Denise Levertov
Σε λίγο καιρό κοντά σας με νέο ηλεκτρονικό τεύχος στο mag.frear.gr
%d bloggers like this: