frear

Είναι αργά – της Ασημίνας Ξηρογιάννη

Aυτός ο πατέρας δεν έγινε ποτέ μπαμπάς
Πατέρας ήταν από πάντα
Γεμάτος μοναξιά
Και πείσμα

Αν έβλεπες τα χέρια του
Είχαν ρόζους
Και δεν κουραζόταν να με ρωτά αν έφαγα ή αν κρυώνω
Στο δάσος έριχνε φως για να διαβώ
Τα ναύλα μου ʼδινε σιωπηλός κι ας διαφωνούσε που θα φύγω.

Είναι στη θάλασσα που σε ψάχνω τώρα
Γκρίζος αστερίας έγινες, νομίζω
Βουτάω κάθε μέρα για να σ’ ανταμώσω,
Ελπίζω

Βγάζω λέπια
Γοργόνα της απώλειας
Βυθίζομαι,
Αλλά δεν πνίγομαι
Έμαθα να πορεύομαι χωρίς άλλη φροντίδα

Λαμπυρίζουν οι αναμνήσεις από τα παιδικά μου χρόνια
Μέσα στα νερά
Γαλάζιο χρώμα έχει ο πόνος τώρα
Τώρα που εσύ λείπεις
Κι εγώ θέλω να σε πω «μπαμπά».

⸙⸙⸙

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: Βασίλης Παπανικολάου. Δείτε τα περιεχόμενα του τέταρτου ηλεκτρονικού μας τεύχους εδώ.]

Σε λίγο καιρό κοντά σας με νέο ηλεκτρονικό τεύχος στο mag.frear.gr

Mag.frear.gr – Τα ηλεκτρονικά μας τεύχη

%d bloggers like this: