frear

Πολίτες δεύτερης κατηγορίας / Πράσινη ταυτότητα – του Τζόρτζιο Αγκάμπεν

[Δημοσιεύουμε, παρ’ ότι διαφωνούμε με τη συγκεκριμένη οπτική, δύο άρθρα του Τζόρτζιο Αγκάμπεν με επιφυλάξεις του για τα μέτρα του υποχρεωτικού εμβολιασμού ως κατάργηση της δημοκρατίας. Ως ενεργοί πολίτες είμαστε εδώ για την προάσπιση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών αν και όποτε χρειαστεί, όμως αυτή τη στιγμή ο κόσμος όλος είναι σε κίνδυνο και προέχει η προστασία της ανθρώπινης ζωής.]

Πολίτες δεύτερης κατηγορίας

Όπως συμβαίνει κάθε φορά που εγκαθιδρύεται ένα δεσποτικό καθεστώς έκτακτης ανάγκης και αναστέλλονται οι συνταγματικές εγγυήσεις, το αποτέλεσμα είναι, όπως συνέβη με τους Εβραίους υπό το φασισμό, η δυσμενής διάκριση σε βάρος μιας κατηγορίας ανθρώπων, οι οποίοι γίνονται αυτόματα πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Σε αυτό αποβλέπει η δημιουργία του λεγόμενου green pass. Ότι πρόκειται για δυσμενή διάκριση βάσει των προσωπικών πεποιθήσεων και όχι κάποιας αντικειμενικής επιστημονικής βεβαιότητας, αποδεικνύεται από το γεγονός ότι συνεχίζεται στον επιστημονικό τομέα η συζήτηση για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των εμβολίων, τα οποία, σύμφωνα με τη γνώμη γιατρών και επιστημόνων, που δεν υπάρχει λόγος να αγνοήσουμε, παρήχθησαν γρήγορα και χωρίς επαρκή έλεγχο.

Ωστόσο, αυτοί που εμμένουν στην ελεύθερη και εδραιωμένη πεποίθησή τους και αρνούνται να εμβολιαστούν, θα αποκλειστούν από την κοινωνική ζωή. Ότι το εμβόλιο μετατρέπεται έτσι σε ένα είδος πολιτικού-θρησκευτικού συμβόλου, που αποσκοπεί στη δημιουργία διακρίσεων μεταξύ των πολιτών, είναι πρόδηλο στην ανεύθυνη δήλωση ενός πολιτικού, ο οποίος, αναφερόμενος σε εκείνους που δεν εμβολιάζονται, είπε, χωρίς να συνειδητοποιήσει πως χρησιμοποιεί φασιστική αργκό: «θα καθαρθούμε από αυτούς με το green pass». Η «πράσινη κάρτα» καθιστά εκείνους που τη στερούνται φορείς ενός εικονικού κίτρινου αστεριού.

Αυτό είναι ένα γεγονός του οποίου η πολιτική βαρύτητα δεν θα μπορούσε να υποτιμηθεί. Τι γίνεται μια χώρα στο εσωτερικό της οποίας δημιουργείται μια τάξη που υφίσταται δυσμενή διάκριση; Πώς μπορεί κανείς να αποδεχτεί τη συμβίωση με πολίτες δεύτερης κατηγορίας; Η ανάγκη δυσμενών διακρίσεων είναι τόσο παλιά όσο η κοινωνία και σίγουρα υπήρχαν και μορφές δυσμενούς μεταχείρισης στις λεγόμενες δημοκρατικές κοινωνίες μας. Ότι αυτές, όμως, οι πραγματικά δυσμενείς διακρίσεις επικυρώνονται από το νόμο είναι μια βαρβαρότητα που δεν μπορούμε να δεχτούμε.

Πράσινη ταυτότητα

Σε προηγούμενο κείμενο δείξαμε την άδικη διάκριση σε βάρος μιας κατηγορίας πολιτών που αποκλείεται από την κανονική κοινωνική ζωή, πράγμα που προκύπτει από τη θέσπιση του λεγόμενου green pass. Αυτή η διάκριση είναι η αναγκαία και προβλεπόμενη συνέπεια, αλλά όχι ο κύριος σκοπός της εισαγωγής της πράσινης ταυτότητας, που δεν αφορά στους αποκλεισμένους πολίτες, αλλά σε ολόκληρο τον πληθυσμό που εφοδιάζεται με αυτήν. Ο στόχος που επιδιώκεται, μέσω αυτής, από τις κυβερνήσεις είναι, στην πραγματικότητα, ένας σχολαστικός και άνευ όρων έλεγχος οποιασδήποτε μετακίνησης πολιτών, εντελώς ανάλογος με το εσωτερικό διαβατήριο που στο σοβιετικό καθεστώς έπρεπε να έχουν όλοι για να μπορέσουν να μετακινηθούν από τη μια πόλη στην άλλη. Στην προκειμένη περίπτωση, ωστόσο, ο έλεγχος είναι ακόμη πιο απόλυτος, επειδή αφορά οποιαδήποτε κίνηση του πολίτη, ο οποίος θα πρέπει να δείξει το green pass σε κάθε κίνησή του, ακόμη και για να πάει στον κινηματογράφο, να παρακολουθήσει μια συναυλία ή να καθίσει σε ένα εστιατόριο. Ο πολίτης που δεν έχει την πράσινη ταυτότητα, θα είναι, παραδόξως, πιο ελεύθερος από εκείνον που είναι εφοδιασμένος με αυτήν και οι κάτοχοι των ταυτοτήτων αυτών, στο σύνολό τους, είναι εκείνοι που θα έπρεπε στην ουσία να διαμαρτύρονται και να επαναστατούν, καθώς στο εξής θα καταγράφονται, θα παρακολουθούνται και θα ελέγχονται σε μιαν έκταση πρωτοφανή ακόμη και στα πιο ολοκληρωτικά καθεστώτα. Είναι αξιοσημείωτο ότι η Κίνα έχει ανακοινώσει ότι θα διατηρήσει τα συστήματά της ανίχνευσης και ελέγχου ακόμη και μετά το πέρας της πανδημίας. Θα πρέπει να είναι πλέον πασίδηλο ότι με το green pass δεν εξυπηρετείται η υγεία, αλλά ο έλεγχος του πληθυσμού και αργά ή γρήγορα ακόμη και οι κάτοχοι της πράσινης ταυτότητας θα έχουν την ευκαιρία να το κατανοήσουν με οδυνηρό τρόπο.

⸙⸙⸙

[Τα άρθρα του Τζόρτζιο Αγκάμπεν δημοσιεύτηκαν στο ηλεκτρονικό περιοδικό Quodlibet στις 16.7.2021 και 19.7.2021. Πρώτη δημοσίευση των μεταφράσεων, που εκπόνησε ο Αναστάσιος Θεοφιλογιαννάκος, στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Δείτε τα περιεχόμενα του τρίτου ηλεκτρονικού μας τεύχους εδώ]

Σε λίγο καιρό κοντά σας με νέο ηλεκτρονικό τεύχος στο mag.frear.gr

Mag.frear.gr – Τα ηλεκτρονικά μας τεύχη

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly
%d bloggers like this: