Απόσταξη
Βράζω στο μελανοδοχείο τις κραυγές
σε θερμοκρασία λέξης
γίνονται ψίθυροι
σκορπίζουν σαν τους «κλέφτες» στον αέρα,
κυλάει μετά μία σιγή
γλυκιά σαν αλκοόλ
γεννιέται ένα ποίημα.
Βροχή
Σκοτεινιάζει,
η θλίψη μου
έχει την ηλικία της βροχής,
με αγγίζεις,
το πρωί
ανοίγω σαν ηλίανθος.
⸙⸙⸙
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: Franco Fontana. Δείτε τα περιεχόμενα του δεύτερου ηλεκτρονικού μας τεύχους εδώ.]
