frear

Ο βράχος – της Λίλιας Τσούβα

Η Αλίκη όταν είδε τον βράχο που κρεμόταν
σαν μαύρο σύννεφο στον ουρανό
βρισκόταν ήδη στη χώρα των παραμυθιών.
Στη γη είχε ομίχλη και ένα θαμπό
γκρίζο φως.
Θα ενέσκηπτε κακοκαιρία από ώρα σε ώρα.
Για θεομηνία μιλούσαν οι παρουσιαστές.
Στις εκκλησίες άναβαν κεριά
τεράστια κύματα εμφανίστηκαν στις θάλασσες
τα ψάρια κρύφτηκαν στον βυθό.

Μη φοβάστε, είπε η Αλίκη
και άνοιξε τη μαύρη ομπρέλα για αντιπερισπασμό.
Τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει.
Τα παιδιά θα συνεχίσουν να πεινάνε
κι οι άνθρωποι να χάνουν τις πατρίδες τους.
Ο Μαρτσέλο θα κλέβει όπως πάντα
στο ταχυδρομείο
κι οι σκύλοι θα γαβγίζουν λυπημένα τα μεσάνυχτα.
Με πύρινα χρώματα θα καίγεται το δειλινό
η κυδωνόπαστα θα είναι πάλι νόστιμη
και τα ζευγάρια θα φιλιούνται παθιασμένα στα στενά.
Στη Νέα Υόρκη θα βρέχει ποιήματα.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: John Frederick Kensett. Δείτε τα περιεχόμενα του δεύτερου ηλεκτρονικού μας τεύχους εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly