frear

Ο δρόμος που τραγουδούσε – του Γιώργου Μητά

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΣΕ (ΖΩΗ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΟ)

Ήταν κι αυτό ένα από τα δώρα τούτης της τρομερής χρονιάς που τελείωνε – το πιο παράξενο απ’ όλα.

Η ασθένεια χίμηξε πάνω του τον Ιανουάριο τρομοκρατώντας τον, απειλώντας τη ζωή του, βάζοντας τέλος στη σταδιοδρομία του· όμως κατάφερε να της ξεφύγει, κι όταν ανάρρωσε από το χειρουργείο και πήρε να δυναμώνει, άρχισαν να φτάνουν τα δώρα: ανακτούσε, μέρα τη μέρα, το σπίτι του, τη βιβλιοθήκη του, την ψυχική του γαλήνη – δεν είχε συνειδητοποιήσει πόσο μεγάλες ήταν οι απώλειες, πόσο ακριβό το αντίτιμο της επαγγελματικής επιτυχίας τα τελευταία δέκα χρόνια.

Μαζί με αυτά, ανακτούσε και τον ύπνο του.

Κοιμόταν οκτώ ώρες στη σειρά, χωρίς διακοπή, κατακρημνιζόμενος κάθε βράδυ σ’ ένα ολοσκότεινο φρέαρ. Κι εκεί έβρισκε ξανά τις χαμένες λεωφόρους, τις ονειροχώρες όπου συχνά περιπλανιόταν νεότερος, τις άυλες γέφυρες που τις συνέδεαν· ένας μυστικός βίος που είχε σβηστεί από τη μνήμη, μια αθέατη ζωή που έτρεχε τις νύχτες παράλληλα με τη ζωή του στο φως – και τώρα αναγεννιόταν, διεκδικώντας ολοένα και μεγαλύτερο κομμάτι.

⸙⸙⸙

Είκοσι δύο Δεκεμβρίου, απόψε, μια παγωμένη νυχτιά, κι αυτός έξω, ντυμένος ζεστά, να καλωσορίσει τα Χριστούγεννα. Μα… τι παράξενο! Οι δρόμοι ήταν έρημοι, τα καταστήματα στολισμένα, γιορτινά και ολόφωτα, αλλά ακόμα κλειστά. Ζύγωσε και κοίταξε στο εσωτερικό τους: εμπορικά, ζαχαροπλαστεία, κάβες και βιβλιοπωλεία, όλα εγκαταλειμμένα, κι ούτε ένας άνθρωπος τριγύρω. Κι όμως, μες στην απουσία υπήρχε ζωή. Έστησε αυτί, κρατώντας την ανάσα του: ένα παιδικό τραγούδισμα γλιστρούσε κάτω από την κλειδωμένη πόρτα μπροστά του. μια χριστουγεννιάτικη μελωδία έφτανε, εξασθενημένη, από δίπλα· παρακάτω, ένα νοσταλγικό, εορταστικό μινύρισμα· και μέσα απ’ το μεγάλο μαγαζί με τα παιχνίδια, η Άγια Νύχτα, ηδεία, εύθραυστη, μαγεμένη. Πλησίασε το πρόσωπό του στην επόμενη βιτρίνα, ν’ ακούσει το τραγούδι της· κι είδε το είδωλό του, ένα δεκάχρονο αγόρι, να τον κοιτάζει από το τζάμι.

«Ζωή και όνειρο αξεχώριστα», σκέφτηκε, και χαμογέλασε στον παντέρημο δρόμο.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Δείτε τους όρους για να στείλετε χριστουγεννιάτικο διήγημα εδώ και τα περιεχόμενα του πρώτου μας ηλεκτρονικού τεύχους εδώ.]

Σε λίγο καιρό κοντά σας με νέο ηλεκτρονικό τεύχος στο mag.frear.gr

Mag.frear.gr – Τα ηλεκτρονικά μας τεύχη

%d bloggers like this: