frear

Τότε έρχονται τρέχοντας – του Ernst Jandl

Μετάφραση: Γιώργος Καρτάκης

ΤΟΤΕ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΡΕΧΟΝΤΑΣ 

Όταν ψοφά ένα σκυλί στο δρόμο,
Ένα σκυλί, ένας κοπρίτης,
Έρχονται τρέχοντας:
Όλοι ξέρουν και κάτι
Όλοι ξέρουν κάτι καλύτερα:

Τι πρέπει κανείς να κάνει τώρα,
Τι μπορεί κανείς να κάνει τώρα,
Τι να κάνει κανείς μ’ «εκείνους»,
Που το άφησαν να ψοφήσει
Στη μέση του δρόμου –το φτωχό ζώο.

Έρχονται οι κήρυκες,

Που πρέπει να είναι παντού,
Που πρέπει να είναι παρόντες παντού,
Που πρέπει να έχουν λόγο παντού.

Έρχονται οι γριές,

Που πρέπει να προσεύχονται πάντα,
Που πρέπει να προσεύχονται πάντα με κομποσκοίνι
Που πρέπει πάντα να χύνουν δάκρυα
Από ξινισμένα πρόσωπα.

Σιγά σιγά ψοφά το κοπρόσκυλο
Και ο καπνός υψώνεται αχνός
Όπως εκείνος της ζεστής σβουνιάς
Σε παγωμένο καλντερίμι.

Όταν σ’ ένα παγκάκι είναι ξαπλωμένος ένας άνθρωπος,
Ένα με τις τάβλες, με το κεφάλι στο αέρα κρεμασμένο,
Τα μάτια μισάνοιχτα και μαύρα
Από τις μύγες, σκιά του εαυτού του,
Με ρουφηγμένα μάγουλα και ρούχα τέτοια
Που άλλος κανείς δεν φορά
Εκτός από κάποιον σε παγκάκι που δεν βγαίνει η ανάσα του:

Αν κάποιος είναι λοιπόν στο παγκάκι
Και δεν βγαίνει κι εκείνου η ανάσα,

Δεν έρχονται τρέχοντας. Κανείς δεν ξέρει τότε κάτι,
Κανείς δεν ξέρει κάτι καλύτερα:

Τι πρέπει κανείς να κάνει –αλλά σε τι θα ωφελούσε πια;
Τι πρέπει κανείς να κάνει τώρα –τώρα όμως κανείς δεν μπορεί.
Τι πρέπει κανείς να κάνει μ’ «εκείνους» –αλλά ποιοι είναι αυτοί;

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Δείτε τα περιεχόμενα του πρώτου μας ηλεκτρονικού τεύχους εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly