LAS MENINAS-INFANTA
Εννέα χρόνων,
σ’ έναν άλλο πίνακα,
δίχως πολυκοσμία
ολομόναχη.
Ντυμένη δώρο,
ένα άσπρο μπαλόνι,
αντί για πρόσωπο.
Με προσφέρουν,
Αυτό σκάει,
και από μέσα μου
ξεπετιέται,
ένα βρέφος.
Την έβδομη φορά
που αυτό συνέβη
δεν άντεξα
δραπέτευσα.
Όμως σχετικά με το τέλος μου
καλύτερα να ρωτήσετε τον Βελάσκεθ,
αιώνες πριν το ζωγράφισε
στον πίνακα μέσα στον πίνακα
LAS MENINAS.
Έτσι κι αλλιώς εμείς σ’ αυτόν
μπορούμε να δούμε μόνο το τελάρο.
ΚΑΛΛΙΣΤΕΙΑ
Γυναικεία κορμιά
δίχως ηλικία
δίχως πατρίδα
φορούν κουκούλες,
κρύβουν τα πρόσωπα.
Συμμετέχουν σε διαγωνισμό.
Όλες είχαν κάποτε συζύγους
κι όλες κάτι κρατούν στο χέρι.
Η τυχερή εξάδα
επιτέλους επιλέχτηκε.
Η πρώτη κρατά
ένα κομμάτι εγκεφάλου,
αφού ο σύζυγός της έτσι κι αλλιώς
ακέφαλος περπατούσε μες στο σπίτι.
Η δεύτερη κρατά τα μάτια του δικού της άντρα
εδώ και χρόνια σταμάτησαν να την κοιτούν..
Η τρίτη κρατά τα αυτιά
εδώ και χρόνια σταμάτησε να την ακούει,
Η τέταρτη κρατά τους όρχεις
Εδώ και χρόνια αυτός σταμάτησε να την αγαπά
η ζωτική του δύναμη
ευνουχίστηκε.
Η πέμπτη κρατά τα χέρια του,
σύριζα αυτή τα έκοψε
όταν σταμάτησε να την αγγίζει.
Η έκτη κρατά ημερολόγιο
σε κανέναν δεν το φανέρωσε ποτέ,
Στην τελευταία σελίδα
πίνουν μαζί με τον άντρα της το τσάι,
αυτός αποκοιμιέται
μα δεν ξυπνά ποτέ.
Το πρώτο βραβείο
το κερδίζει φυσικά αυτή η τελευταία.
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: Hans Hartung. Δείτε τα περιεχόμενα του πρώτου μας ηλεκτρονικού τεύχους εδώ.]
