frear

Topophilia – του Δημήτρη Βαρδαβά

Topophilia
(Ποίημα για την καλπάζουσα νοσταλγία)

Πόλεις που αγάπησα.

Πόλεις που ανοίξατε τα τρομερά σας σκέλια
κι από τα ποτάμια σας άντλησα
τους υδρατμούς της αγωνίας.
Πόλεις που υψώσατε μπροστά μου φράγματα
κι έγινα φλεγόμενη βάτος
και αγγελία σωτηρίας.
Πόλεις που έχετε τα λόγια μου
ραμμένα στο σκυρόδεμά σας
ποιήματα που στάζουν σαν στέγες
ελλαττωματικές
ύμνος σε δακρυσμένα παραθυρόφυλλα.

Αν μπορούσα να ξεριζώσω
τους ξένους βολβούς από το στήθος μου
γυμνό λίπασμα στα πάρκα σας
θα γινόμουν
αρρώστια που καρποφορεί μανταρίνια
σε όαση ερημικής λεωφόρου.
Δάχτυλα που γλιστρούν
βροχεροί γυμνοσάλιαγκες
στα σκοτεινά σπήλαια του είναι σας
στις τρομερές εκκλησίες σας
κι ύστερα από τη βεβήλωση
το λαιμό μου πρόθυμα θα διέθετα
στις γκιλοτίνες των πλατειών σας.

Πόλεις που αγάπησα.
Αφού στη χουφτιά μιας ζωής είστε ασύλληπτες
θα μετοικήσω στην πολιτεία των φαντασμάτων
μέσα στις αφαιρέσεις θα ζήσω
στους εκτυφλωτικούς λειμώνες
μιας πάλλευκης στειρότητας
πνεύμα αδέσποτο
κατάρα ασώματη
πουλί που νόμισε
πως εν κενώ θα πετούσε
καλύτερα.

 

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Zωγραφική: Robert S. Gessner. Δείτε τα περιεχόμενα του πρώτου μας ηλεκτρονικού τεύχους εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly