frear

Ποιήματα – του Fredrik Nyberg

Μετάφραση: Γιώργος Καρτάκης

Πρόλογος

Γερνώ ολοένα.
Υπερβολικά φωτεινό και σιωπηλό είναι το κεφάλι σου.
Αν η ιστορία της Ευρώπης είναι αληθινή, τότε ας τη μάθω, όπως κανείς μαθαίνει
απέξω ένα τραγούδι. Σήμερα, που ήθελα να βγω, για ν’ αγοράσω τσιπς και κοτόπουλο,
μύριζαν οι σκάλες αναπάντεχα υγρό σαπούνι. Στο ξενοδοχείο Λωτρεαμόν
κινούνται οι δηλώσεις όλη την ώρα ανοδικά, προς την κατεύθυνση των στροφών. «Σκουπίζεις το
μέτωπο με ένα τριαντάφυλλο και δέχεσαι τ’ αγκάθια του».

⸙⸙⸙

Γάλανθος (L. αρσ.)

Διαγώνιες.

Μυρωδιά χλώριου.

Πρέπει να κοιμήθηκα, αφού ξυπνάω.

Το κεφάλι και ο αυχένας είναι μια περαιτέρω εμπειρία.

Φεβρουάριος.
Τα πουλιά δεν ζυγίζουν σχεδόν τίποτα.
Σε μια ζώνη πράσινου, πολύ κοντά στην Vasaplatsen, υπάρχει ένα δέντρο
-ορατό από το τραμ- που τα δυνατά του κλαδιά επιδιώκουν μάλλον να στραφούν προς τα κάτω, στη
γη.
Πρέπει να είμαι συνεχώς αυτός που τον παρηγορούν.

⸙⸙⸙

Ιακαράνδη (Juss. θηλ.)*

H θέληση είναι οριζόντια.
Τα ξυλώδη σποροκελύφη των φυτών γυαλίζουν καιρό.

Κυριακή.

(Μεταξύ 8:00 και 14:00 κάνω εμετό γύρω στις δώδεκα φορές.
Ενδιάμεσα προσπαθώ να μείνω τελείως ακίνητος στο κρεβάτι ή στο πάτωμα μπροστά
από την τηλεόραση.) Πολλά στο ποίημα – στο βαρύ σκοτεινό άλσος –
αλλάζουν με την πάροδο της δουλειάς (του γήρατος).
Ό,τι γράφω το υποβάλλω σε μια συγκριτική εξέταση.
Τα πράγματα και οι άνθρωποι αντικαθίστανται πολύ αργά.

#

*Σ.τ.μ: Ο Antoine Laurent de Jussieu ήταν Γάλλος βοτανολόγος, γνωστός ως ο πρώτος που δημοσίευσε μια φυσική ταξινόμηση των ανθοφόρων φυτών, η οποία έχει χρήση ακόμη και στις μέρες μας.

⸙⸙⸙

Παιώνια (L. θηλ.)
(Η ημερομηνία είναι τμήμα της φωτογραφίας
Ρολάν Μπαρτ )

Χρονολογίες, εποχές΄
βραδυκίνητα τετράγωνα με βίλες,
παιώνιες και πάρκινγκ.
Εσύ τελείως σιωπηλή.
Το σιτάρι δεν μπορεί να γίνει ποτέ σίκαλη.
Τα χάπια περιμένουν σιωπηλά στο τραπέζι της κουζίνας.
Η ανάσα γεννά μια νέα (άλλη) ανάσα.

Στον αέρα και στα πνευμόνια είναι χειμώνας.
Όταν ο Λινέ κλείνει τα μάτια, ο κόσμος κοιμάται. *
Σε μια επαναλαμβανόμενη σεκάνς – ως σκέψη μάλλον παρά ως όνειρο –
ζω παράλληλα, σχεδόν κολλητά μ΄εμένα τον ίδιο. Τη νύχτα στέκομαι ώρα πολλή σιωπηλός
στο σκοτάδι της αυλής κοιτάζοντας το δικό μου σκοτεινιασμένο διαμέρισμα. Τίποτα
δεν σαλεύει. Το δωμάτιο φαίνεται ασυνήθιστα τετράγωνο, ένα γραφείο, ένα
άφτιαχτο κρεβάτι, μια χαμηλή βιβλιοθήκη γεμάτη περιοδικά. Όλο
το φθινόπωρο (το φθινόπωρο και τον χειμώνα του 1995) κοιμόμουν συχνά στο παρκέ.
Η σίκαλη δεν γίνεται ποτέ κριθάρι. Το κριθάρι δεν γίνεται ποτέ βρώμη.

#

Σ.τ.μ:* Ο Καρλ Λινέ (Carl von Linné) ήταν Σουηδός βοτανολόγος, γιατρός και ζωολόγος, που έβαλε τα θεμέλια της διωνυμικής ονοματολογίας.

⸙⸙⸙

ULMUS (L. θηλ.)*

Τρίτη.
Είναι ο Θεός μια εισπνοή ή μια εκπνοή;
Παντού πέφτει αθόρυβα χιόνι (επίμηκες).

Θυμόμαστε με τη μύτη μας.
Την Τρίτη, 16 Μαΐου 1732, ο Λινέ αντικρίζει –νωρίς το πρωί– μια πολύ
ασυνήθιστη φτελιά. Σε λίγο γυρίζει έκπληκτος, σημειώνει
προσπερνώντας, ότι οι «μαθηματικοί ιστοί αράχνης» έχουν ασπρίσει
και ότι στην υγρασία της δροσιάς είναι ολωσδιόλου ορατοί.
Τα δέντρα υψώνονται σιωπηλά και μεγαλώνουν στην στάση.
Το φρεσκοκομμένο ξύλο σύντομα οξειδώνεται παίρνοντας ένα τόνο κοκκινωπό.

#

*Σ.τ.μ: Ulmus, λατινική ονομασία της φτελιάς.

⸙⸙⸙

Βίγκα (L. θηλ.)

Οι άνθρωποι τρώνε άμμο.
Σε ρωτώ αν μπορώ να με αλλάξω.
Το δεξί χέρι σου είναι περίεργα ριγέ.

Χιονίζει πολύ.
Μισώ τη ζωή μου.
Είναι χαράματα, ένα κρύο χειμωνιάτικο πρωί.
Είμαι εννιά ή δέκα χρονών και κοιτάζω από το παράθυρο
τον πατέρα μου, πώς προσπαθεί να σπρώξει το Volvo της οικογένειας μας,
που απ’ ό,τι φαίνεται δεν λέει να πάρει μπρος από το κρύο. Ξαφνικά γλιστρά στο χιόνι
και φεύγει μπροστά πέφτοντας πάνω στην ανοιχτή αριστερή πόρτα του οδηγού. Βλέπω
τη σκηνή και, αν και είναι μόλις λίγο μετά τις έξι, τη βλέπω
λες κι έξω έχει κιόλας φωτίσει. Εκείνος αρχίζει να βρίζει κι εγώ
ξαπλώνω πάλι γρήγορα στο κρεβάτι. Τα μάτια κλείνουν και επιλέγουν
ένα λιγότερο οδυνηρό χρώμα.

⸙⸙⸙

Ζεφυρανθές (Herb. θηλ.)

Τα κάνω σκατά.

«Τα λουλούδια γέρνουν στον ελαφρύ νοτιά».

Οι καρποί θα ωριμάσουν και γινωμένοι θα πέσουν στο χώμα.

Στάση: Fjällgatan.
Μια έρημη εφημερίδα, σαλεύει στον άνεμο.
Ξαφνικά εντοπίζω τον πόνο στην αριστερή μου γάμπα
και συγχρόνως σκύβω να πιάσω την πίσω πλευρά του ποδιού.
Τότε ακούω το τραμ πράγματι να καταφθάνει. Είναι φωτισμένο και
σχεδόν τελείως άδειο.

⸙⸙⸙

Ο Σουηδός ποιητής Fredrik Nyberg γεννήθηκε το 1968 στο Γκέτεμποργκ, όπου και ζει. Τα παραπάνω ποιήματα αποτελούν φιλική προσφορά του ποιητή στους αναγνώστες του περιοδικού.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: Bernard Faucon. Δείτε τα περιεχόμενα του πρώτου μας ηλεκτρονικού τεύχους εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly