frear

Ωδή σε ένα προφίλ στο facebook – του Δημήτρη Βαρδαβά

Αδιαφορώ αν αδικώ
το ποίημα με τον τίτλο!

Έχετε γνωρίσει
Την ασπρόμαυρη γυναίκα;

Στους βράχους αλαφροπατά
Των ποταμών, Harriet Andersson,
Και του φθινόπωρου τα φύλλα τσαλακώνει
Με τα πάνινα παπούτσια.

Τις νύχτες κοιμάται γυμνή
Μέσα στο κοίλωμα ενός σαξοφώνου
Και το πρωί ο Μέλανας Δρυμός
Έχει ξεβάψει πάνω στα μάγουλά της.

Όταν διανυκτερεύει στο παρόν
Τη φιλοξενώ στο στενόχωρο είναι μου
Αλλά επιστρέφει πάντα στην ασπρόμαυρη πατρίδα της
Ανοίγει τη σφραγισμένη πόρτα και βγαίνει απ’ το χρόνο.

Το φέρετρό της μυρίζει ακόμη
την ανοιξιάτικη καταγωγή του.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: Willy Ronis. Δείτε τα περιεχόμενα του πρώτου μας ηλεκτρονικού τεύχους εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly