frear

Δύο ποιήματα – του Παύλου Ανδρέου

Ιδιοποίηση

Ο παππούς, ένδακρυς, σχολίαζε εμφατικά
το γέμισμα του ήλιου,
ναρκωμένος σε μια ενδοφλέβια θάλασσα.
Να μου μιλά, να της μιλά.
Ο εκσφενδονισμός των διηγήσεών του
μεταφερόταν απ’ τον ουρανό πίσω σε αυτόν.
Παππού, είμαι η επαλήθευσή σου.
Κι αν τώρα η μνήμη σου στένεψε,
θυμάμαι εγώ να σου πω για την Αμμόχωστο.
Το χρώμα που ιδιοποιήθηκε ο ήλιος.

Παλιό λεωφορείο

Από ένα παλιό λεωφορείο
αποβιβάστηκα κουρελιασμένος
στη στερνή στάση
μιας πράσινης γραμμής.

Έσκαψα την προσφυγιά στους ώμους,
τις αποσκευές άρπαξα στα χέρια,
σκουρόχρωμες κηλίδες αίματος
στάζουν στα παπούτσια
και μένω μονοσάνδαλος.

Μπαίνει το δάκρυ στην παρέλαση
με ανυπόκριτο το βήμα
παντού «εν-δυο-εν».

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: Carlo Carrà. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly