ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΕΝΑ ΕΩΣ ΤΡΙΑ
1.
το σώμα σου είναι
σαν την κιθάρα του Braque
κάτω απ΄τις γωνίες του
υποψιάζεται κανείς τη μουσική
2.
τώρα ή ποτέ- είπες
εννοώντας
τώρα
και ποτέ ξανά
3.
κάθισες δίπλα μου
και φανταστήκαμε μαζί το ηλιοβασίλεμα
στην πραγματικότητα κοιτούσαμε
διαδοχικές κορφές και σύννεφα
καλύτερα
ποιος ξέρει τι θα είχαμε απογίνει
με φωτισμό πιο λεπτεπίλεπτο
ΑΜΗΝ
Ο θεός των ασεβών μου επικλήσεων
φοβάται να μένει μόνος του τα βράδια
Αφού χαζέψει σε επανάληψη
το μαύρο χιούμορ της ελαττωματικής μας φύσης
στην αχανή οθόνη του διαστήματος εμπρός,
αποκοιμιέται αφήνοντας τα φώτα ανοιχτά.
ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΗ
Είμαστε πέτρες στο βυθό
ενός αγριεμένου ποταμιού
όχι δεν πιστεύω πια πως
θα καταλήξουμε στη θάλασσα
ελπίζω πως τουλάχιστον
με τον καιρό θα λειανθούμε
ΜΟΝΕΥ
Στο χρήμα επαναλαμβάνεται η διττή και απροσδιόριστη
φύση του φωτός του Heisenberg.
Σωματίδιο,
με υφή, όγκο, βάρος, σε τσέπες, συρτάρια, ντεκολτέ, βρώμικα χέρια,
με φόρτιση.
Κύμα,
διεγερτικό, αθόρυβο, οξύ σαν αγχόνη, αμείλικτο
σα φως που σχίζει τη νύχτα
ριπή κρύου αέρα
άυλο αλλά γυαλιστερό αμπαλάζ.
Η γάτα στο κουτί του Schrödinger αγνοούσε την τραγική μοίρα που της επιφύλασσαν
(ή και όχι)
οι νόμοι της Φυσικής.
Κι εγώ αναμένω την ετυμηγορία των οικονομικών τίτλων
για να αποφανθώ αν αύριο
θα είμαι ζωντανή και χρεωμένη, ή νεκρή από πλήξη.
– Ή και όχι.
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ.]
