Αργά το απόγευμα, η Τζίνα, ομορφότερη από κάθε άλλη φορά, κατέβηκε από το σπορ αυτοκίνητο της όλο νάζι, άπλωσε την πετσέτα, έβγαλε το πάνω μέρος από το μπικίνι της, άναψε τσιγάρο, ξάπλωσε στην αμμουδιά κι άρχισε να διαβάζει ένα κουτσομπολίστικο περιοδικό. Μετά από λίγο κατέφθασε ασθμαίνοντας και η φίλη της η Θοδώρα έχοντας αγκαλιά τον γιο της τον Αντωνάκη. Αν και είχε κλείσει τα είκοσι, ήταν μικρόσωμος και αδύναμος, τόσο αδύναμος, που τα πόδια του μπερδευόταν καθώς τα κουνούσε σπασμωδικά και τα χέρια του φαινόταν ότι από στιγμή σε στιγμή κόμπος θα γίνουν άλυτος. Μια σπάνια ασθένεια έλεγαν ότι τον σκελέτωνε από χρόνο σε χρόνο.
Γνωρίζονταν χρόνια, οι δυο γυναίκες, συμμαθήτριες από το δημοτικό, μια περίοδο μάλιστα καθόταν και στο ίδιο θρανίο. Μετά το λύκειο οι δρόμοι τους χώρισαν, η Τζίνα σπούδασε αισθητικός σε μια ιδιωτική σχολή και η Θοδώρα ερωτεύθηκε, παντρεύτηκε με την πρώτη και κλείστηκε μέσα για να τα φέρει βόλτα με τον Αντωνάκη της. Αν και συναντιόντουσαν σπάνια και μόνο τα καλοκαίρια στην μικρή ερημική ακρογιαλιά που γειτόνευε με τα σπίτια τους, η Τζίνα μόνο την Θοδώρα εμπιστευόταν και σ’ αυτήν έλεγε τα παράπονα της για τα κουτσομπολιά που κυκλοφορούσαν στο νησί. Πουτάνα την ανέβαζαν, πουτάνα τη κατέβαζαν και στο στούντιο αισθητικής που είχε, όλοι υποψιάζονταν ότι γίνονταν τα όργια του Καλιγούλα. Άστους να λένε, της έλεγε η φίλη της, σε ζηλεύουν Τζίνα μου, ξέρουν ότι η ζωή είναι μικρή και αυτοί δεν θα προλάβουν να ζήσουν ούτε το ένα δέκατο από όσα θάθελαν. Σε ζηλεύουν που είσαι όμορφη και χωρίς υποχρεώσεις που να σου τρώνε την ψυχή.
Έλα δώσε μου τον Αντωνάκη της πρότεινε η Τζίνα κι έμπα να κάνεις κι εσύ μια βουτιά. Η Θοδώρα έβγαλε στα γρήγορα τη ξεθωριασμένη ρόμπα με τα λαχούρια, έφτιαξε το μισοξεχειλωμένο ολόσωμο μαγιό της, παρέδωσε τον Αντωνάκη στην φίλη της και βούτηξε στη θάλασσα.
Θοδώρα φώναξε η Τζίνα, καθώς εκείνη κολυμπούσε στα ρηχά. Νάρθεις αύριο να σου φτιάξω τα νύχια, φέραμε και μια καινούργια μάσκα για το πρόσωπο κι άρχισε να σιγοτραγουδά ένα νανούρισμα.
Θάρθω, της απάντησε με βεβαιότητα, θάρθω με την πρώτη ευκαιρία και κοίταξε προς την μεριά του Αντωνάκη της που είχε αποκοιμηθεί στο γυμνό στήθος της φίλης της.
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: Παναγιώτης Φελούκας.]
