Κάθε φορά
που ακούω
το μηχανάκι του ταχυδρόμου
να περνά
κατεβαίνω τις σκάλες
με μια κρυφή λαχτάρα
στην ψυχή
ανοίγω το γραμματοκιβώτιο
περιμένοντας μια καλή είδηση
ένα μήνυμα, κάτι
μα βρίσκω μονάχα λογαριασμούς
και διαφημιστικά
τίποτε άλλο.
Πάει ο καιρός
των καλών ειδήσεων
τα μηνύματα τέλειωσαν
κι αφού κανείς
δεν χρωστάει
τίποτα καλό σε κανέναν
θα προσμένω μάταια
μια καλή είδηση
κι ας είναι υποκριτική
κι ας είναι ψεύτικη.
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: Σταύρος Ζεμπίλης.]
