frear

Facebook-διήγημα – του Κώστα Λυμπουρή

Με αφορμή ένα θλιβερό περιστατικό που είδα στις ειδήσεις, έκανα στο facebook την ακόλουθη ανάρτηση (το κείμενο δίνεται με κάποιες αλλαγές):

ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

Ήταν καθημερινή της συνήθεια. Πρωί πρωί ετοίμαζε το πήλινο θυμιατήρι της και «λιβάνιζε» τους καταστηματάρχες της γειτονιάς και όσους άλλους ξεκινούσαν εκείνη την ώρα για τις δουλειές τους. Ευχή για όλους, να πάει καλά η μέρα τους.

Χτες, στις 7.00 η ώρα το πρωί, την παρέσυρε αυτοκίνητο, ενώ προσπαθούσε να διασταυρώσει τον δρόμο. Βιαζόταν να τους προλάβει όλους.

Φαντάζομαι την άγνωστή μου 80χρονη γιαγιά, να «λιβανίζει» εκεί στον παράδεισο τους αγγέλους, όπως το ‘χε συνήθειο με τους ανθρώπους!

Το κείμενό μου σχολίασε, ανάμεσα σε άλλους, φίλος τον οποίο οι συνάδελφοι στο σχολείο αποκαλούσαμε «Παπαδιαμάντη». Πέρα από το γεγονός ότι είναι γιος παπά, χαρακτηρίζεται και από βαθιά θρησκευτικότητα και πνευματικότητα. Έκανε, λοιπόν, την παρατήρηση ότι «οι άγγελοι, μάλλον, θα θυμιατίζουν τη γριά»!

Στη συζήτηση μπήκε στη συνέχεια και άλλος φίλος, ποιητής, πληροφορώντας με ότι το περιστατικό που περιέγραψα είχε γίνει στην οδό Μισιαούλη και Καβάζογλου, δίπλα από το σπίτι του. Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι «η γριά Μαρούλα, μετά το λιβάνισμα των εργαζομένων, πήγαινε στο σπίτι του, για μια μπύρα. Χτες, όμως, δεν πρόλαβε να πάει».

Ένιωσα ότι δεν είχα να πω τίποτε άλλο στη «συζήτηση», παρά μόνο «ότι ήμουν απόλυτα βέβαιος πως κάποιος άγγελος θα φρόντιζε και για την καθημερινή της μπυρίτσα»!

Κάνω τώρα τη σκέψη ότι η μπύρα θα είναι και όσο πρέπει δροσερή, μέσα στα σύννεφα!

[Ζωγραφική: Andrew Wyeth.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly