Μετάφραση: Ούρσουλα Φωσκόλου
Αυτό που είσαι
με αποσπάει απ’ όσα λες.
Κουβέντες γρήγορες πετάς,
με γέλια τις σκεπάζεις
και με καλείς
να πάω όπου εκείνες με οδηγούν.
Δεν σου κάνω το χατίρι, δεν ακολουθώ:
εγώ κοιτάζω
τα χείλη που τις γέννησαν.
Ξάφνου κοιτάς μακριά.
Καρφώνεις το βλέμμα σου εκεί,
σε τι δεν ξέρω, και αυθόρμητα
η ψυχή σου τρέχει να το ψάξει,
σαν σαΐτα κοφτερή.
Εγώ δεν βλέπω πού κοιτάς:
μόνο σε βλέπω να κοιτάζεις.
Κι όταν κάτι επιθυμείς
εγώ δεν σκέφτομαι τι θέλεις,
δεν ζηλεύω: καθόλου δεν με νοιάζει.
Το θέλεις σήμερα, το επιθυμείς·
αύριο θα το λησμονήσεις
για ένα θέλω σου καινούργιο.
Όχι. Εγώ σε περιμένω πέρα
απ’ τα όρια και το τέρμα.
Σε ό,τι δεν φεύγει
μένω εγώ, στην καθαρή σου πράξη
να το θέλεις, αγαπώντας σε.
Και άλλο δεν θέλω
απ’ το να βλέπω εσένα ν’ αγαπάς.
