Ὁ Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης, κατάκοπος ἀπό τήν ὀκτάωρον μεταφραστικήν ἐργασίαν εἰς τήν Ἱστορίαν τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ Γόρδωνος, ἐκοιμήθη μίαν ἡμέραν τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ σωτηρίου ἔτους 1903 ἐπί τοῦ πτωχικοῦ γραφείου του, εἰς τήν Σκίαθον, καί ὠνειρεύθη ὅτι ἔλαβε ἐπείγουσαν κλῆσν, τήν ὁποία τοῦ ἐνεχείρισεν μέ ἦθος ἀπλήστου περιεργείας ὁ κλήτωρ τῆς Δημαρχίας.
«Ἔχει ξένη ἀντρέσσα μπαρμπ’ Ἀλέξαντρε» εἶπε, «ἔφτασε σήμερα στό Δημαρχεῖο, ὁ Δήμαρχος λέει ὅτι ἔρχεται ἀπό τήν Ἰγγλιτέρα, τί πάρε-δῶσε ἔχεις ἐσύ μ’ ἐκείνους τούς τόπους;»
Ὁ Παπαδιαμάντης ἤνοιξε τόν φάκελον καί ἀνέγνωσε ἄνευ ἐκπλήξεως ὅτι ὁ Δικαστής τῆς αὐτοδιοικήτου καί ὑπό τήν προστασίαν τῆς Βασιλίσσης τοῦ Ἀγγλικοῦ θρόνου Νήσου τοῦ Μάν τόν ἐκάλει νά παρουσιασθῇ ἀνυπερθέτως ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου τῆς αὑτῆς Νήσου, ὡς ἐναγόμενος ὑπό τῶν συγγραφέων Χώλλ Κέϊν καί Φρειδερίκου Φάρραρ. Εἰς περίπτωσιν καθ’ ἥν θ’ ἀπεπειρᾶτο νά φυγοδικήσῃ, τό Δικαστήριον θά ἐλάμβανε τά δέοντα διά τήν προσαγωγήν του μέτρα. Ὅθεν πρός ἀποφυγήν, κ.λπ. κλπ. […]
[Ἡ συνέχεια τοῦ συναρπαστικοῦ ἀλλά ἡμιτελοῦς διηγήματος, μαζί μέ ἐπεξηγηματικό ἐπίμετρο, στό Φρέαρ, τχ. 14 πού κυκλοφορεῖ. Ὑπενθυμίζουμε ὅτι ἡ ὕλη τοῦ ἔντυπου περιοδικοῦ εἶναι ἐντελῶς ἄλλη ἀπό τήν ὕλη πού δημοσιεύεται καθημερινά στήν ἱστοσελίδα μας.]
