1. Καρδιά νύχτα
Σκάβω
για να βρω την καρδιά σου
σκάβω και περιμένω
να χτυπήσει η καρδιά
διαφορετικά
σαν τηλέφωνο
ή σαν σχολικό κουδούνι
περιμένω
στη στάση του τραμ
στη γωνία του δρόμου
στις σκοτεινές αρτηρίες
ακούω το ρολόι μου
τους δείκτες να βαδίζουν
πάνω κάτω
δεξιά αριστερά
αναποφάσιστος ο χρόνος
και ανυπόμονος
επίμονος εγώ
ακόμα σκάβω περιμένω ακούω
το στηθοσκόπιό μου μαράθηκε
η αξίνα μου ηττήθηκε
ξημέρωσε.
Ας κοιμηθούμε.
2. Τοπίο φυγής
Γύρω απ’ την άρνηση
σαν γύρω από φωτιά.
Καρδιά αφηνιασμένη
σαν κατσαρίδα εγκλωβισμένη σε σπιρτόκουτο.
Στην κίνηση του αίματος
πλένεται η σκέψη του.
Κάθε σύνδεση λιώνει.
Ανάμνηση κόκκινης θάλασσας
ακρογιαλιά έρημη
βάρκα αναποδογυρισμένη
σκεπάζει το ακέφαλο άγαλμα
που δείχνει –ίσως νομίζοντας πως πρόκειται
για τη χαμένη κεφαλή του–
τη σελήνη.
3. Προσαναμονή
Χρόνια προσπαθώ
μια χαμηλόφωνη κραυγή
αλλά η σιωπή
δε σταματά να ουρλιάζει.
Σχεδιάζω
το ίδιο και το ίδιο δέντρο
κωνοφόρο αιλουροειδές
ωστόσο
πότε σύννεφα
πότε άστρα
το κρύβουν•
κι ακόμα περιμένω
τον Βαν Γκόγκ
να διαλέξει χρώμα για τον άνεμο.
4. Η σκάλα
Τη νόμισες αδιέξοδη την κίτρινη πέτρινη σκάλα.
Δεν είναι αδιέξοδη δεν είναι•
είναι αμφίδρομη, επιτάφια ανεμόσκαλα
ορίζοντας κάθετος που χορεύει.
Ανέβα ακίνητος τη σκάλα
σύρε το συννεφόσωμά σου και γδάρε το
στα σκαλοπάτια από άγρια πέτρα, κράτα
τα μάτια με τα χέρια σου
δεν εξατμίστηκες ολόκληρος
κινδυνεύεις ακόμα
από θάνατο από οδύνες από ύπνο.
Τι ύπνος τι θάνατος δε βαριέσαι
τι πόνος τι όνειρα
η απορρύθμιση είναι ολική
στο πλακόστρωτο πλατύσκαλο
τι φωτιά τι βροχή.
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Τα έργα είναι του Κώστα Σιαφάκα.]
