Μετάφραση: Αντώνης Η. Σακελλαρίου
Ο Αμπού Μπεν Αντέμ (ας αυξάνεται η φυλή του!)
ξύπνησε μια νύχτα από ένα βαθύ ειρηνικό όνειρο,
κι είδε, μες στο σεληνόφωτο του δωματίου,
που το πλούτιζε σαν ανθισμένος κρίνος,
έναν άγγελο να γράφει σ’ ένα βιβλίο χρυσό:
η υπερβολική ειρήνη ξεθάρρεψε τον Μπεν Αντέμ
και στον παρόντα του δωματίου είπε:
«Τι γράφεις;» ‒η οπτασία σήκωσε το κεφάλι
και μ’ ένα βλέμμα συναίνεση γλυκιά γεμάτο,
απάντησε: «Τα ονόματα όσων τον Κύριο αγαπούν».
«Είναι και το δικό μου;» ‒ρώτησε ο Αμπού. «Όχι, δεν είναι»,
απάντησε ο άγγελος. Ο Αμπού μίλησε πιο χαμηλόφωνα
μ’ ακόμα γελαστός ‒κι είπε: «Σε παρακαλώ, λοιπόν,
γράψε με σαν έναν απ’ όσους αγαπούν τους συνανθρώπους τους».
Έγραψε ο άγγελος κι εξαφανίστηκε. Την άλλη νύχτα
ξαναγύρισε μες σε δυνατό φως που σε ξυπνούσε,
κι έδειξε τα ονόματα που η αγάπη του Θεού είχε ευλογήσει,
και να! του Μπεν Αντέμ το όνομα απ’ όλα πρώτο!
[Πρώτη δημοσίευση της μετάφρασης του Leigh Hunt (1784-1859) στο ηλεκτρονικό Φρέαρ.]
